E3 PRIJS 2005 HARELBEKE op 28 maart 2005,
Door Johan Nuijten
Het is Paasmaandag 28 maart wanneer we (Lars en Johan) ons opmaken voor het rijden van een toerversie van de E3 prijs in Harelbeke. Deze toertocht is de eerste van de agenda voor 2005. Eerder dit jaar is besloten om de vormopbouw wat gepaster te laten verlopen. Daarom gaan we van start met deze tocht - georganiseerd door Wielerclub Hand in Hand - die een lengte heeft van 80km. Een tweetal weken voor aanvang was het laatste contact geweest met een lid van de organisatie, die we een bevestiging van onze deelname toestuurde. Ikzelf had wat huiswerk verricht in de vorm van info over de hellingen, de route en andere zaken die van belang konden zijn.
Lars nam de voorinschrijving voor zijn rekening.
Zo gaan we dus redelijk goed voorbereid naar Harelbeke. De heenweg met de auto loopt voorspoedig al laat de dreigende lucht ons even twijfelen. Geen spat regen is echter te bekennen als we arriveren in Harelbeke bij sporthal '' de Dageraad ''. Even naar binnen naar de inschrijving en rond 09.30u stappen we op onze fietskes. We rijden de plaats Harelbeke uit richting Deerlijk, en rijden nog voornamelijk door de bebouwde kom. Niet veel later zal dit veranderen, en fietsen we gebroederlijk door het buitengebied van St.Lodewijk naar Tiegem. We worden op een nogal bochtige manier om het dorp geleid en verdwijnen in de polder. We rijden nu ongeveer een half uur en een aantal fietsers volgen wel erg nauwlettend onze fietsstijl.
Nog geen uur onderweg en het pelotonnetje - zo'n 16 man - wordt nog steeds aangevoerd door de Markiesjes. Best grappig. We rijden nu nog steeds door de polders, en hangen nu ergens tussen Melden en Zulzeke. Door het bochtige en vreemde parcours is het soms moeilijk vast te stellen waar we precies rijden. Echter blijft deze omgeving nog steeds een streling voor het oog, ondanks dat het er nog betrokken uitziet. Eigenlijk mogen we best tevreden zijn met het weer, zolang het maar droog blijft.
De eerste beklimming is in zicht en zullen we nu merken of er genoeg spanning op benen staat. (in de benen in elk geval wel) De Kapelberg berijden we als ervaren coureurs, en bovenaan de weg gaan we rechts richting de Patersberg. Deze ligt zo'n 5 km verderop. We weten inmiddels dat je kort draait naar rechts, en dat de klim dan direct begint. Je kunt ook in het naastgelegen gootje rijden, maar bij nat weer is het dan glibberig. Dan maar als een echte Flandrien over de kasseien beuken. Tot bijna op de helft kun je in een vast ritme rijden, maar dan stijgt deze volledig uit kasseien bestaande klim tot bijna 20%. Dat is bijten.
Leuk detail om te melden is, dat op enkele klimmen een heuse sportfotograaf stond om de inspanningen vast te leggen van alle wielertoeristen. Bovenaan gaan we links en krijgen dan een snelle afdaling. We hebben nu even tijd om de bidon aan de lippen te zetten. We zitten op een kleine 50km en zijn onderweg naar de derde klim. De Oude Kwaremont. Ook deze beklimming kent een mooie historie, dit is alleen al te zien aan de borden langs de weg van alle wereldkampioenen. Deze borden, maar ook de reclamedoeken zijn blijven hangen na de echte E3.
En dan beleef je het weer helemaal opnieuw. Maar nu fiets je zelf hier, en die klim is onveranderd gebleven. Toch lijkt het of je dan sterker wordt op een bepaalde manier, want ook nu rijden we voorbeeldig naar boven. Ondanks de slechte ligging van de kasseien is het eerder de lengte die je laat afzien.
Op het Kwaremontplein gaan we rechts en rijden naar de grote baan. Deze steken we over en hebben hierna een behoorlijk lang stuk vals plat.
We gaan rechts en rijden - hoe toepasselijker kan het - de Ronde van Vlaanderenstraat in richting Kluisbergen.
Niet veel later komen we aan bij de redelijk eenvoudige bevoorrading, waar je overigens zoveel mocht nemen als je nodig had. We stoppen even voor wat water, banaantje en een wafel. Enkele minuten later gaan we weer van start om zo min mogelijk afgekoeld te raken. Goed en wel op de fiets krijgen we een behoorlijk lange afdaling die ikzelf niet zo goed kon verteren, Lars is daar trouwens een kei in. De afdaling van de Knokteberg komt uit op een kruispunt en gaan rechts naar Amougies. We slaan linksaf bij een kapel en rijden enkele kilometers over de verschillende Rue's. Dit brengt ons bij de volgende klim, de Kluisberg. Ik zit even slecht wanneer ik Lars moet laten rijden. Gelukkig herstel ik weer en gaan we samen de afdaling in. We komen te rijden in het dorp en gaan bij de fietsenwinkel Jowan Bike (ook toevallig) naar links richting Ruien - Avelgem. We hebben nu nog een laatste klim voor de wielen.
De Tiegemberg kunnen we goed weerstaan, ondanks dat deze ver op het einde zit van de tocht. Vanaf hier is het voornamelijk vlak, licht glooiend rijden. We rijden de laatste tien kilometer via Otegem richting Deerlijk terug. Om daarna door te steken naar de finish te Harelbeke. Aangekomen bij de sporthal nemen we nog een bakkie, en kletsen nog wat na over de tocht. Deze tocht is zeker de moeite waard om eens te rijden. Vooral door het sterk afwisselende parcours blijft het een plezier om in deze omgeving te fietsen.
De tocht was goed uitgezet en door de vooraf verstrekte info goed te volgen.
De bevoorrading was redelijk eenvoudig, maar voldoende.
We hebben genoten !
Johan
