6-Daagse Rotterdam, show of "echte wedstrijd".

Door Frank Tack.

 

 

  Als gezin bezoeken wij met enige regelmaat gedurende de wintermaanden wielerevenementen. Menige cyclocross hebben wij derhalve reeds live bekeken. Deze winter werd mijn aandacht getrokken door de herrezen zesdaagse van Rotterdam. Via de webpage heb ik het programma doorlopen. In principe wordt de zesdaagse in de avonduren verreden. Er was echter 1 uitzondering en dat was de zondagmiddag. Voor een gezinskaart van € 35,- konden 2 volwassenen en 2 kinderen het zondagprogramma van 11.30 uur tot 17.30 uur kijken. Een volwaardig programma werd aangeboden.

  Wij zaten bij het uitkomen van de eerste bocht op de 1e ring. Je kon de hele baan overzien en wij hadden eveneens zicht op het rennerskwartier. Wij konden de opgetakelde fiets van Leontien van Moorsel mooi zien hangen. Als opwarmer werden de koppels voorgesteld. En bloc werd er gereden en het voorop rijdend koppel werd beschreven op basis van hun palmares. Vervolgens sloot dit koppel achteraan aan totdat iedereen was voorgesteld.

  Vervolgens werden de eerste wedstrijden verreden. De zesdaagse draait om de koppelkoersen. Hierin vallen ronden te verdienen danwel te verliezen. Op zondag werden er twee koppelkoersen gereden. Er omheen had je derny wedstrijden, afvalkoersen, een tijdrit en een scratch. In deze wedstrijden waren punten te verdienen. Per 100 punten leverde dat een bonusronde op.

  Het programma werd afgewisseld met twee korte optredens en een prominente race.

  Zowel de dernywedstrijden, de tijdrit als de koppelkoersen werden mijn inziens op het scherpst van de snede verreden. De tijdrit betrof als koppel 2 ronden op tijd. Degene die hier voorin reden hadden ook een prominente rol in de koppelkoersen. De derny koersen zijn enerverend vanwege de snelheid. Wat mij bij de derny wedstrijden opviel was dat degene die zich het langst gedeinsd hield met de overwinning ervan door ging.

 

Hieronder een wedstrijdverslag van de zondag.

  Na het zaterdagavondprogramma is het zondag vroeg dag voor de renners. Risi/Betschart zijn op tijd wakker en brengen de ploegafvalkoers op hun naam, altijd een goede test voor de vorm van de dag. Robert Slippens en Danny Stam zijn ook goed uit de startblokken gekomen en winnen met een baanrecord de tijdrit over 400 m. De tijd van exact 22.00 seconden betekent een gemiddelde van 65.455 km/u. Keisse/Marvulli werden tweede, voldoende om weer een bonusronde te verdienen en in dezelfde ronde als de twee leiders terug te komen.

  In de eerste ploegkoers, over 30 minuten en 10 ronden, was al snel duidelijk dat Madsen/Piil en Gilmore/McGrory van start waren gegaan met de intentie om hun achterstand in klassement goed te gaan maken. Uiteindelijk slagen zij, samen met de Argentijnse wereldkampioenen Curuchet/Perez in om een ronde winst te nemen. In de eindsprint worden Juan Curuchet en Walter Perez de winnaars van de koers. In het klassement komen ze daardoor terug tot op één ronde van de drie leidende koppels. Iljo Keisse en Franco Marvulli hebben de meeste punten verzameld en staan dus bovenaan.

  Vervolgens worden de dernyreeksen verreden. Servais Knaven komt uit schijnbaar verloren positie terug en wint achter Joop Zijlaard toch nog de eerste dernyreeks. De tweede reeks is gewonnen door vader en zoon Stam, die op de streep millimeters voorsprong op Marco Villa en Jos Pronk hebben.

  De tweede koppelkoers van deze dag was bepaald geen rustig zondags ritje. Vanaf de start gooiden de favorieten de beuk er in. Driemaal reden Slippens/Stam, Risi/Betschart, Madsen/Piil en Keisse/Marvulli rond het veld. Vooral Keisse/Marvulli hadden het zwaar om in het spoor te blijven. Een vierde aanval van Risi/Betschart met Madsen/Piil was er teveel aan voor Keisse/Marvulli, maar ook Slippens/Stam moesten passen. Ze zetten nog wel de tegenaanval in, maar die werd vakkundig afgeslagen door de leiders. Alle andere koppels liepen twee of (veel) meer ronden achterstand op. In de eindsprint versloeg Bruno Risi Jakob Piil, waarmee ze de glorieuze winnaars van deze koers worden. Met hun derde plaats verdienen Slippens/Stam wel een bonusronde, waarmee ze nog net de leiding behouden. Risi/Betschart zijn tweede in dezelfde ronde, maar staan op het punt om ook een bonusronde te verdienen.

  Na het optreden van zanger Rick van der Kroon grijpen Risi/Betschart de supersprint aan om voldoende punten te verzamelen voor de bonusronde. Daarmee komen ze alleen aan de leiding.

  Ook de finale dernykoers verandert daar niets meer aan. Danny Stam leidt bijna vanaf de start en slaat de continue aanvallen van Knaven en Madsen lang af, maar in de laatste ronde sloeg Franco Marvulli alsnog toe.

  Na vier dagen hebben Slippens/Stam de leiding af moeten staan aan de Zwitsers Bruno Risi en Kurt Betschart. Die hebben nu 1 ronde voor op Slippens/Stam, en 2 ronden op Keisse/Marvulli en Madsen/Piil. De andere koppels lijken inmiddels kansloos voor de eindzege. Uiteindelijk hebben Slippens/Stam op de laatste dag door middel van een fantastische laatste koppelkoers de zesdaagse gewonnen.

 

Is de zesdaagse nu show of een echte wedstrijd?

 

  Gedurende de wedstrijden heb ik het rennerskwartier goed in de gaten gehouden. De renners worden goed verzorgd. Na iedere inspanning wordt het lijf gewassen en wordt er een droog ondershirt aangedaan. Er wordt veel gemasseerd en er wordt heel vriendschappelijk met elkaar omgegaan. Woede uitbarstingen op de baan zijn in het rennerskwartier als sneeuw voor de zon verdwenen. Van de andere kant heb ik coureurs in de koppelkoersen gewoon zien afwaaien van hun pelotonnetje. Ik heb derny inspanningen gezien die er niet om liegen.

  Servais Knaven is de stelling voorgelegd of de zesdaagse nu show is of een echte wedstrijd. Zijn antwoord daarop was dat hij niet op de hoogte was van het bestaan van mogelijke afspraken en dat hij van mening was dat als er afspraken zijn dat men dan elkaar wel heel erg veel pijn doet.

  Volgens mij zit hier de kern in alwaar de zesdaagse omdraait. Natuurlijk is het show, er moet namelijk publiek vermaakt worden en er moeten renners behouden blijven voor het circuit. Ik ben wel van mening dat er op cruciale momenten verdoemd zware inspanningen verricht worden en dat er wel degelijk sprake is van een zuiver competitie element. Daarbij is het, net als bij wegkoersen, toch niet ongebruikelijk om afspraken met elkaar te maken.

  Wij hebben in ieder geval een geslaagde wielermiddag gehad en de kinderen waren eveneens enthousiast en is daar de zesdaagse niet voor bedoeld?

 

 

Frank Tack.