Grüssen aus Mallorca!

Door Rob Naaijkens

 

 

02:30 geeft mijn wekker aan als ik m'n warme voetjes op de koude vloer zet. M'n fiets zit al in een tas achter in de auto, net als m'n koffer die voor de helft gevuld is met wielerkleding. Na een frisse douche en een bakkie koffie met 'n boterham (op dit tijdstip telt dat niet als ontbijt) rij ik naar Daan die mee gaat naar Brussel, om daarna de auto terug te rijden naar Bergen op Zoom. De rit naar Brussel is probleemloos -de natte sneeuw blijft gelukkig niet liggen- en om 6.00 uur taxiet de charter van TUI, met mij, m'n fiets en nog zo'n 300 anderen de startbaan op voor een vlucht van een kleine 2 uur naar Palma de Mallorca.

 

Om 8.30 sta ik met fiets, koffer en kleine oogjes in het zonnetje voor de aankomsthal in Mallorca en wacht op iemand van Fred Rompelberg, om mij mee te nemen naar het hotel. Bij het inchecken in het hotel word ik enthousiast welkom geheten door een breed lachende Fred en nadat ik mijn bagage op de kamer gezet heb, ga ik naar de ontbijtzaal en schuif aan bij Maaike, Wim en de rest die bekend zijn onder de naam grupo Nuijten. Ik ontbijt met wat fruit en veel koffie. De rest van de ochtend besteed ik aan het uitpakken van mijn koffer, een bezoek aan de wielershop voor mijn fietspakket en zet ik mijn fiets in elkaar. Hiervoor staat een zeer praktische ruimte ter beschikking bij de fietskelder (waar 350 fietsen in kunnen) inclusief montage standaards, klein gereedschap en pompen. De kelder is ook voorzien van een complete werkplaats, waar 2 mecaniciens van Fred's fiets team aanwezig zijn.

 

Tegen een uur of één heb ik alles voor elkaar en omdat het zonnetje nog steeds uitbundig schijnt, besluit ik om een beetje in te gaan rijden in korte broek en korte mouw. Hoewel de temperatuur zich daar nog niet helemaal voor zoveel bloot vel leende, rij ik een leuk tochtje van een km of 75. Ik probeer laagland snelheden aan te houden, maar het is hier wel wat heuvelachtiger dan op de Oesterdam…. Halverwege vind ik een mooi terrasje in Cala Pi en heb, zittend in de aangename zon, een prachtig uitzicht over een kleine baai. Ik herinner me een artikel in FIETS over mountainbiken op Mallorca en zie gelijk hoe geweldig dat kan zijn. Maar eerst maar eens een week over het asfalt zoeven! De terugweg leg ik zwervend af over de voor fietsers ingerichte, typische Mallorcaanse asfaltweggetjes met aan beide zijden halfhoge natuurstenen muurtjes. Na deze relatief vlakke rit, voel ik dat ik de spiertjes goed heb ingereden. Een douche en uurtje in de zon later staat er om 19.00 uur een groot diner buffet klaar in de eetzaal. De Fred Rompelberg hoek is herkenbaar aan de gele reserveringsbordjes op de tafel. Na het eten ga ik vroeg naar bed om te compenseren voor de korte nacht en de (iets te enthousiaste?) inspanning van vandaag.

 

Als ik zondag vanaf mijn balkon naar buiten kijk is het licht bewolkt en fris. Na het ontbijtbuffet rijden we om 10.00 weg bij het hotel. Het lunchpakket van Fred zit dan in het shirt en de bidons zijn bij Fred's tap gevuld met water en isotone drank. De Mallorca veteranen in Grupo Nuijten kennen het eiland en we rijden een relatief vlakke rit (Mallorca Flach zou de groepsleider dit later noemen) van ruim 90 km. Het gaat piano aan en we genieten van de rustige wegen en aardige uitzichten. De wegen zijn over het algemeen rustig en van goed asfalt voorzien, alleen op de doorgaande wegen is het oppassen. Er is voldoende ruimte aan de rechterzijde van de doorgetrokken streep, maar achter elkaar rijden en goed rechts blijven is noodzakelijk. Arm- en beenstukken komen goed van pas en halverwege, als een van ons lek rijdt, stoppen we bij een terras voor koffie 'Americano' of 'Con Leche'. Dit is ook de gelegenheid om even bij Daan te checken wat de finale bij TC de Markies gedaan heeft. Geheel volgens verwachting is Daan in de aanval gegaan en heeft Charl gewonnen. Wij rijden verder in het zonnetje en via Randa en Llucmajor komen we bij de invalsweg terug naar El Arenal, de laatste 8 km dalend met >45kmh.

Op het terras van Paco's maak ik kennis met Koffie Complet: koffie, een groot stuk aardbeientaart en een Hierbas (spreek uit jer-bas, een zoet kruidig lokaal drankje dat wel iets weg heeft van Jägermeister). Na het diner in het hotel is er de introductie avond waar Fred alles uitlegt over de gang van zaken gedurende de fietsvakantie. Van groepsleiders tot lunchpakket, van huurfiets tot mecaniciens. En dat alles in de typische vrolijk enthousiaste Fred-stijl én tweetalig: Limburgs en Duits met een Limburgs accent.

 

De dag begint pas echt als Fred je een vrolijk en enthousiast "goeijemorgggen" heeft gewenst en na een stevig ontbijt (omeletten, fruit, yoghurt met muesli, koffie, fruitsap) is het zaak om 9.45 met je fietsje in de zon te staan. Op maandagmorgen worden de groepen ingedeeld en Fred neemt zelf de regie ter hand. De eerste 10 km wordt er gekeken of iedereen in de juiste groep zit. De methode is eenvoudig en effectief: de afdaling die we gisteren reden, wordt nu door de groepsleider in tempo omhoog gereden. Als je boven het tempo bij kon houden pas je in de groep. Het is een spectaculair plaatje om te zien hoe op de 8 km klim, vrijwel kaarsrecht, de rechterbaan geheel gevuld is met fietsers. Ik heb me aangesloten bij de tour groep van Uwe, het grootste deel van grupo Nuijten rijdt bij deze 2 meter hoge, noord-Duitse brommer.

De rit voert vandaag langs de zuidelijke kust richting oosten. We zullen zo'n 140 km onderweg zijn en halverwege is er de klim naar San Salvador (509 meter). Maar eerst een piepiepauze, inclusief het innen van de bonnetjes voor de rit en het 'opnemen' van de groepsleden. Hierna is het een klein uurtje rijden naar de voet van de klim. De stijging duurt 6 km en ik verwerk hem soepel. Lekker klimmetje door de bossen, haarspeld bochten en mooie uitzichten. Bovenop een klooster met 5 wereldkampioen truien die bewijzen dat Mallorca zijn (wieler)sporthelden eert. We dalen over dezelfde weg terug en bij de bus van Freds fiets team, aan de voet van de berg, kan een Colaatje en watertje genuttigd worden. We rijden verder en het tempo wordt schoorvoetend opgevoerd. Uwe rijdt alle kilometers op kop maar zodra blijkt dat er afwaaien, drukt hij het tempo. Uiteindelijk haakt een groepje van 3 man af en rijdt op eigen tempo naar het hotel. Morgen rijden ze in een iets langzamere groep en Uwe legt uit dat dit wel vaker gebeurt op maandag en 'het spijt me dat ik dat moet zeggen, maar het zijn meestal mijn landgenoten die zich aan deze vorm van zelfoverschatting schuldig maken'. Voor Llucmajor is er '11 km freie Fahrt' en op de heuvelachtige weg mis ik de slag, maar Aad haalt voor grupo Nuijten de bloemen binnen. De laatste 30 km kan ik mijn 'TC de Markies technieken' verfijnen en plak ik achter Uwe terug naar het hotel.

 

Een nieuwe dag, het zonnetje schijnt uitbundig. De temperatuur is weer wat aangenamer en na het ochtendritueel is het bijtijds verzamelen voor groepsfoto's. Ook grupo Nuijten wordt vereeuwigd en om klokslag 10.00 vertrekken we voor een rit naar Oriënt: 140 km met na 50 km een klim naar Coll de Hono (540m). De klim is vergelijkbaar met die van gisteren, maar iets minder lang. Na de top rijden we door en volgt een lange afdaling over een brede weg met nauwelijks verkeer. Na nog een klein klimmetje daalt de weg verder en rijden we door een breed dal, geflankeerd door steile rotswanden, naar de rustplaats. Koek en broodje uit de picknick van Fred worden verorberd met een cola uit de bus en we vertrekken alweer voor de laatste 80 km. Een brede, strak geasfalteerde, vlakke weg is ons deel en met Uwe als knecht die ons uit de wind houdt, rijden we boven de 40 in waaier verder. De vermoeidheid van de afgelopen dagen, tezamen met deze inspanning begint zijn tol te eisen en ik ben blij dat we na 40km nog een stop op een zonnig terras maken voor een kopje koffie en de laatste koeken uit het shirt. De cafeïne mist zijn werking niet en na een tijdje voel ik me weer kiplekker op mijn Gazelle. Van de laatste 20 km wordt een finale gemaakt, maar helaas is niet helemaal duidelijk waar de eindstreep ligt. De beloning voor iedereen is de inmiddels bekende 8 km afdaling en pas bij het terras van Pablo knijpen we weer in de remmen. Na het diner gaan we naar de hotel bar waar de lokale piepdoos-virtuoos beroemde pop-songs met Spaans accent ten gehore brengt. Op aansporing van Maaike gaan enkele voetjes van de vloer -Ineke en Menno rock-n-rollen er op los- maar de vermoeide spieren protesteren, dus lig ik weer netjes op tijd in bed.

 

Woensdag, vandaag geen rit met Fred en ik heb besloten rustig aan te doen. Ik rij langs de boulevard naar Palma en probeer zo lang mogelijk de kustlijn te volgen. De klinkers van de boulevard geven mijn dijen een 'natuurlijke' massage. Een eindje verder zijn de steentjes over gegaan in een prettig maar smal fietspad dat eindigt met een kleine rotonde in de jachthaven van Palma. Bij terugkomst in het hotel heb ik ongeveer 45 km gereden in een zeer rustig tempo. De middag breng ik door in Palma, een mooi stadje met veel artistieke gevels, een grote kathedraal en verdedigingswerken. Ik bezoek het museum van moderne kunst waar weken van Dalí, Miró en Picasso hangen en ik luier op een zonnig binnenterras met koffie en een goed boek. Ik neem de bus terug naar het hotel en na het diner drinken we nog wat bij Paco's, ontloop de gevaren van happy hour (tot 22.00 uur) en lig tijdig in mijn mandje. Morgen volgt een mooie maar zware rit aldus de aankondiging van Fred. Enkelen hebben kennelijk de schrik in de benen en worden met wijd openstaande pupillen en electro-stimulatie op de spieren in de lobby aangetroffen alwaar het licht agressief gedrag van deze heerschappen doet vermoeden dat hier sprake is van 'uitgebreide' verzorging.

 

Het weer is nog verder verbeterd en met korte broek en dun shirt wordt het vandaag klimmen en dalen. De rit naar Andratx begint na een vlak stuk, met een klim naar Valdemossa in westelijk Mallorca. De klim doe ik rustig op 39x21 en boven hergroeperen we en dalen gezamenlijk af naar de eerste stop van de bus. Alle Fred groepen rijden vandaag deze route, dus het is druk bij de bus, zodat we snel weer door rijden. Hier begint de kustweg die ons 'glooiend' naar Andratx voert. Ik stop om een foto te maken en rij vervolgens drie kwartier in de 'achtervolging' om in de klimmetjes bij te komen, en in de afdalingen weer voorbij gereden te worden. Het uitzicht is schitterend, we komen door kleine kustdorpjes omhoog gebouwd tegen de rotsen die hier uit de Middellandse Zee rijzen en zien de terrasvormige landbouwgronden die aangelegd zijn. De zwaarte van de rit is vergelijkbaar met een stevige Ardennenrit, we passeren 3 colletjes van rond de 300 meter en na een lange afdaling stoppen we en wachten op de rest van de groep en de bus. Ik neem me voor deze route een volgende keer in een iets rustigere groep te rijden om nog meer te kunnen genieten van de prachtige vergezichten en natuur. We rijden door naar Capella waar we op een zonnig terras koffie drinken. De laatste klim is de Coll de sa Creu (395m) met een hele lange aanloop. Als we vrijgelaten worden, wordt er niet meteen gedemarreerd maar neemt de Oostenrijkse klimmer in onze groep (getooid met bolletjestrui en 9,8 op de schaal van Maaike, positief beïnvloed door de witte koersbroek) een straf tempo voor zijn rekening waardoor één voor één de rijders eraf gaan. Ook Jantani uit grupo Nuijten heeft de macht niet om bij te blijven, ondanks dat hij tot nu toe 'op reserve' heeft gereden. Ik voel ook de vermoeidheid in de benen en besluit niet langer mee te rijden aan de kop. Een beslissing waar ik niet veel later spijt van krijg, als blijkt dat de top 250 meter verder is. Wim kent het parcours wel en kaapt de overwinning voor de Oostenrijkse bolletjes (en Uwe) weg. De afdaling volgt en bij de passage door Palma is het goed opletten, hier is wel veel verkeer.

's Avonds na het diner is er, zoals na iedere Fred-rit, de Fred-show waarin nog even de dag doorgenomen wordt. Vanavond staat ook de film over zijn snelheidsrecord op het programma en daarna zal de master himself vragen van het publiek beantwoorden. 268 kilometer per uur doe je op een speciale fiets achter een speciale auto met een verzet waarbij je met één omwenteling meer dan 30 meter aflegt. En bij je tweede poging kun je maar beter een freewheel monteren…..Dromend over snelheden van 68km/u word ik 's nachts zwetend wakker, morgen op de wielerbaan misschien?

 

De laatste dag voor mij alweer en de lokale Erwin Krol heeft er nog een paar graden bij gedaan. We rijden een 'Mallorca Flach' rit naar Sineu waar een wielerbaantje ligt. Het is duidelijk dat de tour-groep van Uwe aan elkaar gewend is geraakt en met een prettig tempo rijden we er naar toe, in de windschaduw van Uwe. Bij de wielerbaan draaien we een paar rondjes en worden we vermaakt door engelse Red Hot Chili Peppers fans, die in sok-tenue de baan onveilig maken. We vervolgen onze route en houden het tempo er lekker in. Met de wind in de rug gaat het kilometers lang ruim boven de 40 kmh, totdat we bij een jachthaventje het terras op zoeken. Het uitzicht over het strand en de azuurblauwe zee is schitterend. De stimulerende stoffen in cola en koffie missen hun uitwerking niet, en wetende dat dit de laatste rit is, gaat de gaskraan nog een keer ver open. Op de vals-plat klimmetjes van de zuidelijke kustweg wordt de laatste 30 km nog koers gemaakt, de laatste afdaling van 8 km is inmiddels bekend terrein. We drinken een pint bij Pablo en bij de Fred-show is er voor iedereen een gratis groepsfoto. Ik heb na de rit m'n fiets al ingepakt, doe vanavond nog m'n koffer en morgen om 9.00 vlieg ik terug naar Brussel.

 

Een geweldige vakantieweek zit erop. Na 7 dagen fietsen ben ik heerlijk ontspannen, moe en heb ik een conditionele basis gelegd voor het nieuwe seizoen. In deze tijd van het jaar (Feb-Mei) is Mallorca bevolkt door fietsers en VUTters (en daar zijn ook fietsende VUTters bij). De infrastructuur voor fietsen is uitstekend en het weer was deze week ook prima.

Ik kan iedereen aanraden een keer met Fred op vakantie te gaan. Je wordt gelijk opgenomen in de Fred familie en je kunt zorgeloos genieten van een week fietsen op het prachtige Mallorca. En over de de taal hoef je je geen zorgen te maken, de voertaal is Duits, maar Nederlands verstaan ze ook. En mocht je te veel zadelpijn hebben, mins inziens heeft Mallorca de grootse dichtheid Midget Golf ter wereld……

 

Kosten:

Ik heb de vlucht zelf geboekt omdat alle standaard vluchten vol waren. Het hotel & fietsarrangement kostte Eur 445,- daar kwamen nog bonnen voor de fietsgroep bij: Eur 20,-. De vlucht kostte Eur 145,- en voor het vervoer van mijn fiets was ik Eur 20,- kwijt. In totaal dus Eur 630. Een fiets huren bij Fred kan ook, goede fietsen, op maat afgesteld met Shimano Ultegra. Kosten: Eur 80,- voor 1 week exclusief Eur 10,- verzekering. Zelf pedalenmeenemen en van te voren reserveren. Meer info is te vinden op www.fredrompelberg.com.