|
De finale van een beroerde
beer!
Nee, dit keer geen
normale finale na een zinderende rit op
zondagmorgen, maar een rit van ut Slik op de
Steenbergsestraat tot de Oude Huijbergsebaan, na een
zinderende avond vol Jupiler, clubleden en vooral
heerlijke muziek.
Soms heb je van die
avonden waardoor je zondagmorgenschema met veel
plezier in de war word geschopt. Dit was zo'n avond.
Flat Out staat garant voor heerlijke swingende
muziek, die we uit volle borst mee kunnen blèren en
de locatie (ut Slik) is ook bepaald niet verkeerd.
Een vol peloton muziekliefhebbers was luidruchtig
aanwezig en het bier vloeide rijkelijk, dus mijn
eventuele deelname aan de zondagmorgenrit werd al na
een klein uurtje door mij in de ijskast gezet, zodat
ik het op een ongebreideld zuipen kon zetten.
Gelukkig was ik in
goed gezelschap van lieftallige vriendin en dito
vrienden, om over deze schok heen te komen. Daarbij
sloten Esther en Rene ook nog een tijdlang aan bij
ons, zodat ik mijn medestrijders voor die avond
reeds gevonden had en na rijp overleg met
laatstgenoemden besloot ik dan ook definitief niet
meer te denken over het zetten van mijn wekker op
07.00 uur.
Kan bij deze wel
verklappen dat mijn conditie alleen maar beter is
geworden op dit zangfeest. Allereerst was er de
heenweg, met vriendin achterop dwars door de
snijdende kou en een aantal flinke hellingen voor de
kiezen. Denk daarbij aan de Stalen brug en de
Steenbergsestraat!! Heb de avond ook flink wat
Aerobics gedaan, in de vorm van veelvuldig op en
neer springen, waarbij de armen opzichtig en
gestrekt in de hoogte werden geduwd. De longen
werden ook flink op de proef gesteld, door uit volle
borst en met de nodige passie mee te blèren met de,
voor mij uit mijn jeugd bekende nummers, aangevuld
door de heerlijke meezingers van Robbie Williams, Anouk
en Kane.
Om 02.30 was het tijd
voor de echte finale........de terugweg! Gehinderd,
of misschien juist geholpen door een overdosis
doping in de vorm van drank en met de gedachte aan
een lekkere uitsmijter die ik van plan was thuis te
bakken, zette ik de vaart er goed in. Al slingerend
en snakkend naar de juiste adem zijn we, met de voor
de club kenmerkende snelheid van rond de 30, naar
huis gesneld.
De eindsprint in
de Oude Huijbergsebaan was slechts een formaliteit
en werd door mij met speels gemak gewonnen en mijn
uitsmijter had ik ook als eerste in mijn buikje
zitten, dus de eerste overwinning dit jaar was een
feit..........nu nog met echte tegenstand!!
Hoe het met Esther en
Rene is afgelopen?? Het laatste contact dateerde van
02.00 uur met Esther en daar vernam ik van dat Rene
behoorlijk druk was.......zegt misschien
wel genoeg!!
Ik zie
jullie ongetwijfeld volgende week weer en zal dan
mijn "sprint onder invloed" misschien wel kunnen
showen, maar dat is nog ver weg.....eerst maar even
serieus trainen.
Beer van B
|
