MTB Tocht RSC de Zuidwesthoek vanaf de Luchtballon
23 december 2007.

Alle foto's: Rob Franken.

Na de letterlijke valtocht van vorige staan wij vandaag wederom aan het vertrek voor een MTB recreatie tochtje dit keer vanaf de Luchtballon opnieuw met bevroren paden. Gelukkig zijn wij er weer allermaal op Michel na. Die heeft een beknelde zenuw in zijn schouder overgehouden aan vorige week en laat het mountainbiken voorlopig even voor wat het is. Hij was er wel afgelopen vrijdagavond bij het spinnen maar heeft nog behoorlijk pijn. Overigens zijn Daan en Jan weer terug van weggeweest en rijdt Piet Suijkerbuijk vermoedelijk weer vanaf het Appeltje want hij is er niet bij in tegenstelling tot vorige week.

Zoals Daan reeds heeft aangegeven start het tochtje met een verrassend stukje over het terein van de Luchtballon. Wij hebben besloten vandaag een fatsoenlijk tempo te rijden en dit blijkt echt te kunnen. Jan rijdt op kop en tot bijna aan de pauze blijft de groep compleet. Alleen Johnny is bij de Kooi vooruit gereden. De route vandaag is prachtig, Allemaal bekende stukken bos maar dit keer weer anders aan elkaar “geplakt” waardoor er een leuke route ontstaat. Eerst het bos bij Calfven, hierna het bos rond de Kooi en de vliegbasis waarna het richting Huijbergen gaat. Zowel de Nootjesberg als de Tiesteberg zitten in het parcours zij het iets minder stijl omhoog dan de profs gisteren hebben gepresteerd.

De rust is bij camping Staartse Duinen en die is prima verzorgd. Opvallend is een vrouw hier met korte mouwen en die wordt door Rob even vastgelegd op de foto. Na de rust start het weer gezamenlijk. Johnny versnelt als eerste en ik tracht iets te versnellen maar Johnny bijhouden zit er niet in. Als ik de Putseweg oversteek en op een gegeven moment achterom kijk zie ik niemand meer. Even ben ik verrast want zo hard rij ik niet maar achteraf verneem ik dat Jan letterlijk van de fiets is gereden.

De tocht gaat via Ossendrecht naar Calfven waar men voor de lange route nog een leuke lus heeft ingebouwd. Zo mogen wij 2 keer de Brabantse Wal op en af . Vlak voor de Luchtballon steken wij de Ossendrechtseweg over en vanaf hier volg ik een groep fietsers terug naar het eindpunt. Hier aangekomen zie ik geen Johnny en dat verrast mij want die was toch echt voor mij. Even later zie ik hem langs het hek aankomen en blijk ik het laatste lusje te hebben gemist. Niet lang hierna volgen de anderen en blijkt Jan een zere knie en enige schade aan zijn fiets te hebben. Verder gelukkig geen bijzonderheden en zo vertrekken we, na wat nagekletst te hebben, weer moe maar voldaan richting huis.

Lars

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

VORST, ZON EN SPOREN

Rob Naaijkens en ik vertrokken iets na half negen vanaf de Agger. Er staat weinig wind en de voorspelde ijzel is gelukkig uitgebelevn hier. Integendeel zelfs, een strak blauwe hemel en een temperatuur net ietsjes onder nul. Mooier kan het niet.

Als we aankomen is Jan Hermes nog aan het Flyeren. Michel moet helaas verstek laten gaan na de valpartijen van vorige week. Wel aanwezig zijn Johnny, Lars, Renzo, Jan Hermes, Rob Naajkens, Rob Franken en ikzelf. We vertrekken met een leuke extra lus op het terrein van de Luchtballon zelf. Helaas zitten tussen Rob N en mij en de rest van de groep een ouder deelnemer die blijkbaar nog erg moet wennen aan de vorst en met een slakkegangetje de bochtjes en heuveltjes neemt. Het duurt even voordat we hem kunnen passeren en dan is de rest al uit het zicht. Niet getreurd want de route is bijzonder fraai en hoewel de het niet zo'n witte wereld is als gisteren (zie bovenste twee foto';s van Rob F) is het nog steeds een Anton Pieck achtige omgeving met goed lopende sporen en paden. Je moet wel extra op je hoede zijn nu voor bevroren richeltjes en andere opstaande randjes om niet op te vallen.

Op de Groene Papagaai (wat een naam voor een straatje) kunnen we eindelijk goed vaart maken en tegen de 40 kilometer per uur brengt ons in hoog tempo bij de eersten. Via de Kooi gaan we naar de bossen rondom de Vliegbasis. Tot nu toe was het heel erg druk maar als we de lus voor de 43 km ingaan is het opeens 'rustig' gelukkig en kunnen we fatsoendelijk door rijden.

In Huybergen rijdt Renzo een oudere deelnemer van zijn sokken die pardoes op de grond beland. We wachten even af of alles goed gaat met de man en gaan dan weer verder. Even lter is Jan Hermes zelf het slachtoffer van een onverlaat die hem letterlijk tegen de grond werkt. Uiteraard niet met opzet, maar wel erg lomp! De schade voor Jan is een kapotte derailleur handel en een pijnlijke knie. Tot die tijd kon Jan het goed volgen maa nu laat hij lopen. De rest rijdt eigen tempo verder en na nog wat lusjes hier en daar komt iedereen zonder kleerscheuren aan. Wel ging ik zelf in de spectaculaire afdaling in de polder onder Ossendrecht over de kop omdat de combinatie van een beslagen bril, mul zand en een steil stuk net teveel van het goede was. Zonder erg gelukkig, alleen het ego wat ingedeukt!

Kortom, een prima rit en goed verzorgd. De gigantische hoeveelheid oversteken maakte het voor de organisatie blijkbaar onmogelijk om op alle gevaarlijk kruisingen mensen te zetten. Maar dat was dan ook het enige minpuntje. Met z'n zessen vangen we de terugreis per fiets aan en iets na twaalven zijn we weer terug in Bergen!

Daan van Dommele.