BIJNA EEN THUISWESTRIJD: ATB TOERTOCHT WOENSDRECHT

Deze zondag hoefden we niet ver om onze winterse (nou ja, winterse: het was weer ruim 14 graden!) hobby te kunnen uitoefenen! Op slechts zeven kilometer van de Plaat ligt de start van deze altijd weer druk bezochte toertocht in het altijd weer gezellige dorpscafé Non plus Ultra. (‘Tot hier en niet verder’ luidt de vertaling) Het is een drukte van belang met allemaal auto’s die kilometers voor de start al een plekje zoeken. Ik ben blij dat wij met onze toertocht de beschikking hebben over héél veel parkeerplaatsen op de Boulevard!

Op de site had ik iedereen uitgenodigd bij mij op de Agger te verzamelen om van hieraf met de fiets te gaan. Rob, René en Renzo stonden dan ook om 8.30 uur netjes te wachten tot ikzelf ook eindelijk eens klaar was met tanden poetsen en mijn jasje aan te trekken. Op zich hadden we tijd genoeg want die 7 kilometer die ons vanaf de start scheiden waren natuurlijk ruim binnen een half uur af te leggen! We waren dan ook ven voor 9:00 uur bij het Café. Hier was het een drukte van belang maar de inschrijving ging vlotjes. Dat kwam we mede omdat zoals zo vaak bij inschrijvingsposten iedereen netjes in één rij gaat staan terwijl de rest van de tafel werkeloos zit toe te kijken. Ik loop de rij dus glimlachend voorbij en sta zo binnen een minuut weer buiten met drie startkaartjes in mijn handen. Eén voor mezelf, één voor Ivo en de laatste voor Pierre. Die laatste twee zouden we overigens de rest van de tocht niet meer zien. Pierre bleef bij Ivo en samen deden ze wat wij eigenlijk ook zouden moesten doen: rustig aan en genieten!

Intussen waren ook Jan Hermes, Piet Suijkerbuijk en Lars aangesloten en samen met oud lid Johnny de Bruine, hij was een dag eerder knap 84ste geworden in de Rabo Beach Challenge, trokken we even na negenen in gang. De eerste kilometers gaan over asfalt en bieden ruim de mogelijkheid om in te halen. Toch blijkt dit altijd even gemakkelijk omdat er een stormachtige wind uit het Zuidwesten staat die je hier flink schuin in je gezicht blaast. Er worden dus waaiertjes gevormd die niet altijd even makkelijk te passeren zijn. Ook is op sommige punten de weg een flink stuk smaller door de grote plassen die afgelopen nacht ontstaan zijn door een stevige sloot regenwater.

Al vanaf de eerste meters valt alles uit elkaar. Voor me zie ik René en Johnny al rap van we weg rijden met dan Lars nog in hun wiel. Even later laat Lars lopen en passeer ik hem. Pas bij de rust zie ik hem weer terug, mede door een lekke band! Hij is trouwens niet de enige met pech. Diverse groepjes bikers staan met enige regelmaat langs de kant met stukken. Ook Renzo heeft blijkbaar stukken gezien een SMSje dat hij aan Lars stuurde met de mededeling dat zijn vrouw hem halverwege het eerste stuk is komen ophalen!

Het is heerlijk weer. De eerste uurtjes lukt het de zon niet om door de wolken heen te prikken. Toch was het best aangenaam weer ondanks de krachtige wind! Later na de pauze brak de zon wel door en je waande je in de lente. Dit werd verstevigd door enkele narcissen die ik in bloei zag staan, net als veelvuldig uitschietende takken en struiken. Al met al een heerlijk dag om door de natuur te fietsen, ook al was het soms erg druk op de paden. Hoewel het beslist niet zo erg was las twee weken eerder in Ossendrecht zijn we ook vandaag toch en paar keer ietsjes van de route afgeweken om files (!!) op het pad te omzeilen. Soms kon dat niet en dus hebben we ook een paar keer stil gestaan of met de hand te voet moeten gaan.

Een duidelijk minpuntje vandaag vond ik de veelvuldig voorkomende, onnodige, wegversperringen in de vorm van omgevallen bomen. Hier moest iedereen van de fiets terwijl dit makkelijk voorkomen had kunnen komen door even met de zaag het bos in te gaan vooraf! Verder was het weer prima verzorgd.
De verschillen bij de pauze zijn redelijk groot. Toch wordt op iedereen (op Pierre en Ivo na) gewacht en na enige tijd gingen we met de complete groep op pad. Tot mijn verbazing blijven we netjes bij elkaar door Jan Hermes op kop te laten rijden. Hij onderhoudt een prima tempo maar alleen bij lastige passages heeft hij moeite om dat tempo te houden. Kilometers lang rijden we met z’n achten achter elkaar met een lekkere snelheid. Wat me in het eerste deel niet was gebeurd, gebeurt nu echter wel: ik word een paar keer ingehaald! Net als we na een kilometertje of vijf dan toch gaan versnellen komen we compleet in de file te rijden op het smalle pad langs de vliegbasis. Hoewel dit normaliter een heerlijk pad is om te rijden, is het bij een te lage snelheid een tenenkrommende ervaring. Wat me echter wel opvalt is dat in de toch uitgebreide groep waarin we rijden iedereen gedisciplineerd achter elkaar blijft rijden en er geen kamikaze inhaalmanoeuvres zijn.

Vandaag was het een rit met een zwaar staartje. De zuidwesten wind was nog verder aangezwollen en dat betekende een lastige laatste kilometers waar de wind vrij spel had en je hard toezong! Net als voor de pauze zijn René en Johnny hier voorop. Ik bevind me in het gezelschap van Adri en Rob Naaijkens. We houden we tempo lekker stevig en wanneer ik zoals nu in goede vorm ben houd ik hier wel van: stoempen tegen de harde wind in, heerlijk!!
Na bijna precies 45 kilometer zijn we weer terug bij Non Plus Ultra. We overleggen kort wat te doen. We besluiten niet meer op Jan te wachten. Zijn auto staat even verderop langs de kant van de weg terwijl wij toch met de fiets zijn. Dat geldt ook voor Ivo en Pierre. Met z’n vieren, René, Rob, Adri en ik, vangen we de terugweg aan en wat een genot: windkracht 5 vol in de rug!! Wat een heerlijke ervaring is dat toch altijd weer. Zonder veel inspanning ruim boven de 30 in het uur en als Rob besluit om even door te trekken komen we niet meer onder de 35 km/u uit!! Zoals verwacht kunnen we het niet laten om op het kuitenbijtertje achter Mattenburg even de spieren te testen. We blijven net jonge honden wat dat betreft!

Even na half twaalf ben ik weer thuis; Niet bijzonder vuil, maar toch rijkelijk besmeurt met modder, vooral op mijn benen. Maar zo hoort dat eigenlijk ook wel!

Daan van Dommele