ESSEN, EEN BELGISCHE TOCHT IN NEDERLAND!

Na weken van regen, wind en andere herfstachtige ongemakken is het de afgelopen dagen eindelijk een beetje droog gebleven. Ook de temperatuur is op de weg naar beneden met een eerste winterse periode voor de boeg. Vannacht schommelde het rond het vriespunt. In sommige beschutte slootjes kon je ijs op het water zien! Maar verder was er nog geen gladheid. Gelukkig.

Om kwart over acht kwam René aan gefietst bij mij thuis op de Agger. Even later kwam onze chauffeur Jan Hermes ook en na inventarisatie van de TC-deelnemerslijst bleek dat wij met z’n drieën zouden verzamelen. Dus gingen we snel met de bus op pad naar Essen. Hier zouden we Lars, met de fiets vanuit Huybergen, en Pierre en Ivo zien. Dit keer moesten we de inschrijving doen aan de achterkant van de brandweerkazerne. Dit leidde bij mij even tot verwarring omdat we in het verleden altijd in de sporthal moesten inschrijven.

Iets na negenen hebben we allemaal ons ingeschreven en gingen we op pad. Ivo zou de korte afstand rijden en reed verder zijn eigen tempo. Met de overige vijf bleven we in het begin bij elkaar. Hoewel toen al duidelijk was dat het door het vele inhalen, ook deze tocht had beslist niet te klagen over het aantal deelnemers!, we niet lang bij elkaar zouden blijven. Er staat een frisse noordoosten wind maar echt koud voelde het niet aan, mede omdat die wind ’s ochtends niet veel voor stelde.

Essen is een mooie tocht. Hoewel de organisatie Belgisch is gaat de route in één streep naar de grens om al snel via de bossen onder Roosendaal naar de Rucphense heide gaat. Hier wordt dit paradijs voor de ATB-ers prima uitgenut en vele kilometers route wordt ons voor de wielen geschoteld, het ene stuk nog mooier dan het andere! We rijden inmiddels met zijn drieën. René, Pierre en ik rijden in een heerlijk strak tempo. Lars heeft lang bij ons gereden maar na weer een inhaalmanoeuvre zijn we hem kwijt. Toch haal ik hem even later weer in?

Na ruim 22 kilometer komen we bij de rustplaats. Het lijkt hier wel een kerstmarkt! Een knapperig kampvuurtje rookt er lekker op los. Het is er lekker druk en de sfeer is opperbest. Hier wachten we op iedereen. Lars is er al heel snel, ietsjes later gevolgd door Jan. Ik neem twee bekertjes sportdrank (of ranja oid). Met dit koude weer hoef ik nooit zoveel te eten. Ik zie ook een paar mensen met warme soep. Al met al doen we op ons gemak en duurt het een tijdje voor we weer op onze fiets zitten op weg naar deel twee van de toertocht.

Dit tweede deel voert ons nog een stukje over de heide maar al rap gaan we westwaarts richting Essen. Dit tweede deel bevat aanzienlijk meer verharde stukken en met een oostelijke wind gaat dat super! Net als voor de pauze rijden René, Pierre en ik bij elkaar en doet de rest het op zijn eigen tempo. Geregeld zie ik de teller ruim boven de 30 km/uur aanwijzen, zeker wanneer we op glad asfalt rijden! Geregeld proberen andere deelnemers bij ons aan te pikken. Wanneer ik op een gegeven moment omkijk verwacht ik dan ook een heel peloton in ons zog aan te treffen. Maar dat valt reuze mee. Al met al denderen we op Essen af. Het parcours is op een paar kleine puntjes aangepast aan voorgaande edities maar het meeste is bekend terrein voor ons allen!

Voor half twaalf staan we weer bij de bus van Jan. Het is nu even wachten op Jan met de sleutels van de bus. We staan redelijk beschut en dus krijg ik het niet koud. Wel zijn mijn tenen koud. Waarschijnlijk zijn ze toch wat nat geworden onderweg want hier heb ik normaal gesproken nooit last van. Als Jan er is trek ik droge sokken en een vers zweethemd aan. Daarna rijden we weer terug naar Berregen met de conclusie dat het vandaag ondanks het vele asfalt weer een geweldige rit was!

Daan van Dommele.