WAARDE, EEN HERFSTACHTIG BEGIN VAN DE LENTE!

Een blik van achteruit (Daan)

De kalender geeft aan dat het 21 maart is, LENTE dus. Maar met een herfstachtig gevoel rijd ik in de miezerige regen naar de Boulevard. Voordat ik thuis wegreed nog even een snelle blik op de buienradar geworpen en daar zag ik ook nog een laatste bui uit noord-westelijke richting over zuid-beveland trekken rond een urr of half elf. Met de wind lijkt 't wel mee te vallen. Met een gezien de omstandigheden grote groep rijden we via de binnenbanddijk en antwerpsestraatweg richting de zeeuwse weg. Het tempo ligt al weer lekker strak (hoog) wat zich op het fietspad voor een aantal leden al snel doet "wreken". Regelmatig rijdt Adri onverstoorbaar als ever op kop en veelal enkele tientallen meters voor de groep uit. Dat laatste komt ons goed uit als we de brug over de Schelde-Rijnverbinding op rijden want daar hebben "vandalen" een aantal hectometerpaaltjes uit de grond gerukt en op het fietspad en ernaast achtergelaten. Bedankt! Adri ruimt er nog eentje in d'r haast op maar ondanks toch duidelijke waarschuwingen hoor ik achter me toch enkele verwensingen waaruit blijkt dat de waarschuwing niet tot iedereen was doorgedrongen. Zonder kleerscheuren (want dat zou toch zonde zijn van de nieuwe kleding) rijden we verder richting Rilland. Vooraf was al gewaarschuwd voor enkele omleidingen in de route. Zelf had ik dat niet goed waargenomen en ik was dan ook verbaasd dat Adri plotseling de afslag rechtsaf Rilland nam terwijl ik zelf met Corrie op kop van de groep reed in de veronderstelling dat we verder het fietspad richting Krabbendijke zouden volgen. En dan rijdt je plotseling helemaal achteraan en valt de groep van 29 uiteen in enkelingen, tweetallen, drietallen etc. Ik pik op het viaduct Rene Koole nog op die al kilometers heeft zitten afzien op het kantje van het fietspad. Ook rijden enkele leden lek en da's 't begin van enige chaos doordat we vervolgens ook in Rilland nog een omleiding door een woonwijk moeten volgen en het nu voor de chauffeur van de dag, Johan den Boer, helemaal een moeilijke opgave wordt de groep terug te vinden.

Het tempo wordt bij het uitrijden van Rilland weer gewoon opgevoerd tot soms ruim boven de dertig. Zelf moet ik even stoppen om handschoenen aan te doen zodat ik even vol in de achtervolging moet om weer aan te sluiten. Dit lukt al snel, mede dankzij het door Mark de Kok aangeboden achterwiel. De aanwezige bestuursleden zijn inmiddels druk in de weer om volgwagen en groep weer te herenigen maar dat lukt in eerste instantie niet echt. Nabij het industrieterrein van Krabbendijke houdt Adri ook nog even stil om telefonisch contact met de anderen te leggen maar daar er verder geen "instructie's" volgen zet ik me op dat moment op kop van de groep om in ieder geval het mij bekende parcours richting Waarde te wijzen. Mede door de "aanwijzingen" van Ivo en Rene houden we het tempo bescheiden tussen de 25 en 28 per uur. Op de weg richting Waarde komt plotseling Adri weer voorbij gesneld. Voorzichtig nemen we de klinkerstraatjes in Waarde maar zonder ongelukken rijden we langs de (deels vernieuwd/verhoogde) westerscheldedijk richting Bath. Al snel worden we ook weer herenigd met de kwijtgereden leden, inclusief het bijna voltallige bestuur. De wind waait ons nu wat vaker in de rug en vlot rijden we verder richting Bath waar we de laatste "verloren" clubleden oppikken.

Richting Ossendrecht raken door nieuwe lekke banden opnieuw enkele leden waaronder Daan de groep kwijt. Dat dringt eigenlijk vooraan niet door zodat o.a. Daan pas veel later weer kan aansluiten bij de groep. Tot dan toe is het eigenlijk nog niet gestopt met regenen. Ik voel me koud worden en ik begin twijfels te krijgen over mijn meerijden later in de finale. Ik handhaaf me zoveel mogelijk voorin de groep omdat ik me gezien de snelheden die we rijden en de gladde nattigheid niet altijd op m'n gemak voel. Dat wordt in Huijbergen nog eens bevestigd ook omdat Sjel daar in de bocht onderuit gaat, gelukkig zonder al teveel gevolgen. Inmiddels rijdt ik wel achterin de groep en da's niet de plek waar ik zo vlak voor een finale wil zitten. Daarom besluit ik over de rijbaan zo snel mogelijk weer naar voren te rijden en kan ik nog voordat we het bos weer uitrijden vooraan nestelen. Op de weg naar Wouw komt Pierre mee op kop rijden en op het moment dat  we met de A rechtsaf slaan lijken er inderdaad een A en een B-groep te zijn geformeerd. Later blijkt dat enkele jongens toch de slag te hebben gemist en een lange achtervolging hebben moeten rijden. Pierre gaat ook als eerste een versnelling doorvoeren die door Rene wordt overgenomen, ook Jan Kees, die weer een scherpe indruk maakt, doet vooraan mee. Ik neem me zelf vooral voor niet uit de eerste 5 plekken terug te zakken en daar ik me nu toch best wel goed voel trek ik op de Ouwerveldenweg, uit het wiel van Lars en Adri, meteen maar ten aanval. Even  pak ik een meter of tien maar zie dan toch een reactie op gang komen. Jan Kees en Rene komen voorbij en ik pik meteen weer aan vlak voordat we linksaf de Mariabaan op rijden. Ook Adri rijdt van voren mee en even later zie ik ook Joop nog van voren. Maar daarachter komt tot  mijn grote verbazing tientallen meters niks, helemaal niks! Ik sein even de anderen in en ook onder impuls van Jan Kees gaan we ronddraaien. Aan het eind van de Mariabaan hebben we al enkele honderden meters voorsprong opgebouwd en dat blijft me verbazen want naar mijn idee rijden we gemiddeld niet harder dan 35-38 per uur... Op het fietspad moet ik even goed aanzetten om een versnelling van Jan Kees te pareren. Was ook wel te verwachten want ik wist al dat Jan Kees bij de Wouwse Hil rechtsaf naar huis zou rijden. Ongehinderd gaan we met z'n vieren linksaf de Westelaar op. Iedereen draait z'n beurten mee op kop en daar de achtervolgers op flinke afstand blijven begin ik alvast maar na te denken over de te volgen strategie. Wat te doen in een kwartet met 2 sprinters (Joop en Rene), een tempobeul en mezelf? Ik besluit te wachten tot ongeveer 1200 meter voor de streep en dan aan te gaan. Zo gedacht, ook gedaan en achter de Tol spring ik weg in de hoop dat Rene en Joop naar elkaar kijken en dat Adri niet wil of kan. Maar helaas, geen kans. naar ik meen is het Adri die mijn uitval neutraliseert (slecht te zien met al die modder op m'n bril). Op 400 meter ga ik met de "moed der wanhoop" nog een keer aan maar dit is slechts de aanzet tot de eindsprint van Rene en Joop. Die komen toch wel hard over me heen gereden en als ook Adri voorbij komt hou ik 't voor gezien. Rene heeft geen enkele moeite met Joop die vandaag 2e wordt voor Adri en mezelf.
Na de rit heb ik gemengde gevoelens. Tevreden omdat ik mee vooraan zat en nog steeds verbazing over de wijze waarop we weg konden rijden. Ook was het jammer dat enkele jongens de slag misten, met name Daan en Rob had ik toch zeker wel in de achtervolging verwacht maar dat zat er vandaag dus niet in. Ruim achter ons wordt Daan nog vijfde voor o.a. Frank Tack. Maar waar was bijvoorbeeld onze clubkampioen vandaag? Met Paul volgt nog een kort maar fel (en fair..) debat over het door hem geconstateerde feit dat we in aanvang van de finale niet op de rest hebben gewacht. Maar zoals ik al eerder schreef, ik zag achter me 2 afgescheiden groepen. Wie daar dan exact inzaten  (dus niet Daan en Rob) was voor mij niet zichtbaar. Maar jammer was 't wel , aan de prestatie vindt ik dat overigens niks afdoen....

Onderweg meldde John van Broekhoven me al vandaag zeer scherp te zijn en voor de overwinning bij de B te gaan. Maar helaas, Berry Mulder is John net te snel af, Corrie wordt (rillend van de kou...) derde.

Hopelijk lukt het om volgende week een keer een "normale" rit zonder slecht weer en chaos te kunnen rijden. We rijden dan een rit van 90 km richting Hoeven, finale opnieuw bij de Wouwse Tol.

Reinier Goosens

Een (beslagen) blik van achteruit!

Net als vorige week zit ik als bestuurslid achterin de groep. Voorin worden de honneurs ruimschoots waargenomen door Adri. Zoals altijd heeft hij weer veel tijd gestoken in het verkennen van de route. Iets wat veel leden denk ik onderschatten. Het feit dat we ons eigenlijk helemaal niet druk hoeven te maken over hoe we rijden komt voor een groot gedeelte op het conto van onze zeer active ritcommissaris! Zo hebben we gisteren nog even de toestand van de Oude Zeeuwseweg besproken ter hoogte van Stationsbuurt. Hier is het fietspad compleet weggehaald in de richting van Krabbendijke, vandaar de uitwijkmanoeuvre via Rilland. Gelukkig zijn ze daar ook aan het werken want dit soort zaken moet je nu eenmaal het beste tegelijkertijd doen:dubbel genaaid houdt immers beter!

Maar goed, zoals beloofd een blik van achteruit de groep. Net als vorige week wordt stevig vertrokken. Omdat we de wind op de Zeeuwseweg recht op kop hebben geeft dat niet eens zo heel veel problemen, in ieder geval niet zichtbaar voor mij. Er ontstaat wat verwarring wanneer we opeens afbuigen richting Rilland. Hier hadden we gewoon eventjes op de weg moeten gaan rijden maar omdat enkele rijders voorin kozen om het fietspad aan de linker kant te gaan volgen was de verwarring compleet. Het duurt even maar bij het inrijden zijn we weer compleet. Althans, dat dacht ik want het blijkt later dat we daar de bus moeten zijn kwijt geraakt. Uiteraard direct twee lekke banden. Eén voor de voorzitter en ook één voor Renzo. Jan en ik wachten even en voor we het weten rijdt de rest van de groep uit ons gezichtsveld.

Het moet me even van het hart: het feit dat je in een groep rijdt ontslaat je niet van de verplichting om af en toe achterom te kijken. Zeker wanneer we de bus kwijt zijn. Ik roep iedereen (en dan bedoel ik ook IEDERÉÉN!!) op om meer om je heen te kijken. En niet alleen om te kijken of de bus mist, maar ook om te kijken of er niet leden in de problemen zijn. Leden die zich goed volgen verzoek ik om je meer te bekommeren om je medeclubleden die niet zo getalenteerd of getraind zijn als jezelf. Vorm een extra waaier, zet je medeclublid eens uit de wind, spreek hem toe en moedig hem aan! Een sociale club begint bij jezelf!
Intussen gaat het steken van twee nieuwe bandjes niet zo snel als gewenst en het duurt best enige tijd voor we weer door kunnen rijden. Inmiddels hebben we de bus ook voorbij zien rijden. Zonder dat deze ons zag overigens. We besluiten om binnendoor naar Waarde te rijden omdat we sterk het vermoeden hebben dat de groep niet op ons aan het wachten is. En zo gebeurd het dat vlak voor het oprijden van de Zimmermanweg we de groep weer in het zicht krijgen. Snel rijden we achter ze aan en mij bekruipt het gevoel dat ook nu niet op ons gewacht wordt. Een beetje navragen in de groep nadat we aangesloten hebben leert me al snel dat er zelfs leden zijn die nog niet eens in de gaten hebben gehad dat er 8(!!) man kwijt was. Zelfs nu nog missen we nog één lid: Sjel. Hij rijdt als het goed is voor ons, maar zeker weten doen we dat niet. Uiteindelijk zal ook hij ter hoogte van de Bathsebrug weer aansluiten en zijn we weer compleet.

Lang duurt dat echter niet omdat ik nu zelf lek rijdt. In de bus probeer ik mijn bandje te verwisselen maar dat lukt me niet omdat ik de buitenband niet fatsoendelijk van de gloednieuwe velgen kan krijgen. Als dan even later gestopt wordt om een beetje zieke René Koole op te vissen besluit ik om een reservewiel te steken en achter de bus te gaan rijden. Ondanks de 45 km/uur komt de groep maar niet in zicht. Wanneer we de Putseweg oprijden besluit ik om alsnog weer in de bus plaats te nemen. We gaan dan plankgas en uiteindelijk zien we de groep weer bij het binnenrijden van Huybergen. Hier staat een gedeelte stil omdat Sjel helaas onderuit gegaan is. Gelukkig is het niet erg en kan hij zijn weg op de fiets voortzetten. Voor mij mooi de gelegenheid om eindelijk weer aan te sluiten. Net op tijd voor de finale.

Ik zoek mijn maatje Rob op die helemaal achterin de groep bungelt. Ik blijf bij hem, ook als ik zie dat bij het uitrijden van Huybergen er een flinke kloof ontstaat achter in de groep, een mannetje of vijf voor me. En dus beginnen Rob, Paul en ik met een flinke achterstand de finale. Helaas komt Rob maar niet op gang en na een paar keer wat gas van mijn kant en enkele forse versnellingen van Paul (die zich blijkbaar prima voelt) is het telkens Rob die gaatjes laat vallen. Daarom komt er bij ons maar geen snelheid in en ik leg me neer bij een rustige finale achteraan. Toch rijdt men vooraan niet bepaald weg van ons. Zo te zien twijfelt men hier ook wat te doen.

Uiteindelijk zie ik de groep voor ons uiteenvallen. Als eerste vegen we tempobeul, vandaag even niet, JohnMens op. Hij rijdt er verstrooid en blijkbaar verzwakt bij want als ik even later omkijk is hij weer gelost. En dat terwijl ik relatief ‘rustig’ voort peddel. Wanneer we de Mariabaan opdraaien komt ook Rob vaart maken en heb ik even hoop dat we het gat gaan dichtrijden. Het gat dat nog altijd overbrugbaar is, temeer omdat er een klein groepje gelosten voor ons rijdt. Het betreft oa Lars en Richard. Paul sluit als eerste aan maar blijft dan direct hangen. Ik spoor hem aan om door teschuiven naar voren. Wanneer we nog iets willen moeten we het nu doen want ik zie dat men vooraan aan het wegrijden is van ons.

Helaas is de snelheid hier bij ons veel te laag. Ook Rob blijft nu weer achterin hangen. Blijkbaar moet ik het alleen doen met wat hulp van de leden die we net opgepikt hebben en natuurlijk Paul. Ondanks dat ik op het fietspad even doortrek groeit het gat met de koplopers gestaag en besluit ik dat het geen zin meer heeft. Nog een keer doortrekken op de Westelaar kost dit keer Rob de kop en hij stapt in de bus. Uiteindelijk passeren wij met een grote achterstand ook de finish en rijden we terug naar de Kajuit. Het is inmiddels wel droog geworden en een waterig zonnetje kondigt zich aan in het westen…..

Daan.