ROUTE HOEVEN: HET VERHAAL VAN LARS ZABEL EN CHARL FREIRE....

Een enerverende dag weer vandaag. Na de tamelijk chaotisch verlopen tweede en derde rit hoopte ik voor vandaag op een ‘rustige’ rit. Tegen beter weten in eigenlijk want met de mail van Frenk Bosters eerder die week waarin hij doodleuk mededeelt dat hij de bus niet zal rijden, niet voor een vervanger zal zorgen maar wel komt fietsen, is de sfeer voor mij als bestuurslid al weer diep onder nul. Als bestuur zijn we inmiddels bezig om ‘passende’ maatregelen te nemen maar wel met verstrekkende gevolgen. Iets waar ik als bestuurder niet bepaald op zit te wachten en waar ik ook niet bepaald trots op kan zijn.

Maar goed. Gelukkig was het weer voor deze ochtend wel een verademing. In plaats van de voorspelde regen was het vanochtend gewoon droog en kwam de zon er regelmatig lekker bij. Dat gold echter ook voor de wind. Deze trok in de loop van de ochtend stevig aan. Maar het was droog en dat was het belangrijkste! Dus eindelijk een ‘normale’ clubrit voor de verandering, de sores met Frenk niet mee gerekend. Wel een uurtje vroeger omdat de klok vannacht vooruit is gezet. Zo te zien heeft niemand daardoor de slag gemist!

Om negen uur stonden we weer met 36!! Man bij de Boulevard. Ivo had vrijdag laten weten wel met de bus te willen rijden. Ivo, hartstikke bedankt, mijn en al onze waardering gaat naar je uit!! Via Vredenrust verlieten we de stad in een goed tempo. De wind hadden we toen, en de komende anderhalf uur, min of meer in de rug. Ritkapitein Adri had zoals altijd zijn huiswerk weer prima op orde en leidde ons door het Westbrabantse land, recht zo die gaat!

Langs de Vliet raakten we even de bus kwijt, inclusief Mark. Terwijl wij rechtsaf en even later weer linksaf geslagen hadden zagen we beiden nog steeds langs het kanaal fietsen met 500 meter akkerland tussen ons in. Maar de weg die hun nog steeds volgde liep letterlijk dood. Na kort overleg met de voorzitter proberen we de snelheid uit de groep te halen zodat de bus weer kan aansluiten. Vlak voor we Sampersgat inrijden is dit het geval. Inmiddels heeft Frenk, juist hij, lek gereden! Ivo is nog niet vergeten dat door Frenk’s niet collegiale optreden hij nu in de bus zit. Pas vlak voor Nispen zien we Frenk weer terug!

Na dat we in de polders bij Hoeven rechtsaf buigen richting het zuiden komt de wind voor het eerst die ochtend echt van voren. Direct wordt alles op de kant gezet maar diverse leden hebben mijn verslag van vorig week blijkbaar aangetrokken want er worden diverse aangesloten waaiers gevormd waardoor volgens mij iedereen een geschikt plekje kan vinden. Klasse jongens! René begeeft zich nu naar voren om het tempo nog iets terug te nemen en zodoende gaat dit moeilijke stuk eigenlijk zonder noemenswaardige problemen! Ik was aangenaam verrast!!

Ook daarna blijft de snelheid goed onder controle. Op de parallelweg langs de A58 richting Zegge hetzelfde beeld als even daarvoor. De club waaiert wijd uit over de volle breedte van de weg en diverse leden gaan in de wind op links rijden zodat alle leden een plekje uit de wind kunnen vinden. Nu is de weg hier gelukkig heel breed, dat wel. De passage langs Zegge en bovenlangs Rucphen gaan ook zonder problemen. Er zijn weinig pechgevallen en dus zit de bus met Ivo goed achter de groep, dit in tegenstelling tot de week ervoor toen het lekke banden regende!!

Langzamerhand maken we ons op voor de finales. Na Nispen hebben we de wind volop kop en is het duidelijk dat ze stevig is aangetrokken. Niemand heeft zin om hier voorop zich een slag in de rondte te werken. Adri heeft opeens heel weinig helpers meer bij hem. Wel valt het op dat het gehalte A-rijders opvallend hoog is en dat die juist geen zin hebben om blijkbaar hier al hun krachten te verspillen. Jan Kees laat zich een tijdje van zijn goede kant zien en nestelt zich naast Adri. Maar op zo’n kilometer voor de splitsing is het Adri die het helemaal alleen mag doen. Wanneer ook hij klaar is met voor malle Eppo te spelen valt het ineens stil. Daarop besluit ikzelf maar het tempo weer op te trekken n net als Adri merk ik dat ik geen enkele hulp krijg!

Zo blijf ik die kilometer dus als een Melaatse zwoegen. Wat een rust maar oh wat een wind. Na de splitsing: idem. Ik eerbiedig de regel dat pas na het bruggetje met de Zoom de finale aanvangt en wacht tot hier. Zoals al verwacht kwam ook toen geen aflossing. Nou, als ik dan toch alleen in de wind zit, dan ook maar echt alleen en ik peer er voor de eerste keer tussenuit. Uiteraard hoop ik dat mijn bescheiden aanval wordt overgenomen. Het is volgens mij René die van mij overneemt, gevolgd door Charl en broer Jan Kees. Maar al snel valt het weer stil. Ondanks dat het volgens mij prima omstandigheden zijn om het kaf van het koren te scheiden valt het steeds stil. Ik mis mijn makker Rob Naaijkens hier behoorlijk!

Gezien de harde wind die we vooral recht op kop hebben maak ik me weinig illusies dat ik hier weg ga komen. Charl en René hebben er geen belang bij om met een groepje weg te rijden en met alleen de aanvallende impulsen van mij en mijn broer gaat het vandaag beslist niet lukken. Als ik of mijn broer dan een paar keer wegrijden worden we ook nog eens terug gehaald door leden van het plukje meerijders. Zo wordt Jan Kees op een gegeven moment terug gehaald door Frank Tack. Achteraf hoorde ik dat Frank al een keer gelost was en achter de bus is terug gekomen…..

Het zal dus op een sprint gaan uitdraaien. Ik heb me er al bij neergelegd dat mijn snelheid gewoon te laag is om weg te blijven. Desondanks probeer ik het wel een paar keer omdat dit soort momenten de enige zijn voor mij om te trainen op hardheid. In ieder geval heb ik lekker gereden. Wanneer we de Tol naderen blijkt dat een aantal leden min of meer moeiteloos is mee gelift want nu zie ik opeens leden vooraan komen die ik tot dan toe nog niet gezien had. Tot mijn verbazing krijgt Lars opeens alle ruimte? Hij had tot dan toe wel er attent voorin gezeten. Als Richard, die was trouwens bij de B vandaag wegens algehele dip, dit gezien had zou hij trots zijn geweest op zijn leerling! Maar goed, Lars pakt heel snel een leuk gat en dat terwijl wij over de door John op de weg gekalkte markering dat het nog 1000 meter is, gaan.

Gun ik het Lars of wil ik zelf nog een keer proberen met een kleine kans op winst? Sorry Lars, maar om de ruimte te krijgen moet je in de finale ook je steentje bijdragen. Ik besef dat deze laatste alles of niets poging zeer waarschijnlijk in het straatje van de sprinters past, maar René en Charl hebben onderweg wel het nodige gedaan. René is ook een aantal keer weggesprongen en dat geeft mij de doorslag om vol aan te zetten. Mijn inschatting blijkt achteraf helemaal juist. Ikzelf trek de groep nog wel uit elkaar maar René en Charl krijg ik natuurlijk niet los. Nog één iemand, sorry ik heb niet gezien wie, komt me voorbij en dus wordt het een vijfde plek voor mij. Ik ben, nadat ik drie weken achter elkaar de slag gemist had, tevreden over mijn prestatie: Voorin mee gedaan en een paar keer los voor de groep gereden.

Voorin een echte Markies-Finale. Lars denkt dat hij eindelijk winnaar is geworden en steekt zijn handen in de lucht. Charl en René zijn gelanceerd en komen op de streep nog voorbij Lars. Zowel Charl als René zijn overtuigd van het feit dat ze niet alleen Lars voorbij gegaan zijn, maar ook dat ze beiden gewonnen hebben. In eerste instantie geven beide heren aan de overwinning van Lars te accepteren totdat Richard zich bij mij meld. Ik had al een clublid op de streep zien staan en dat bleek dus Richard te zijn. Hij zegt dat hij duidelijk heeft gezien dat Charl met 20 cm verschil eerste is geworden. Wanneer drie leden zelf claimen gewonnen te hebben en er is een onafhankelijk iemand die op de streep duidelijk aangeeft wie er won, dan kan ik niet anders dan Charl te feliciteren met deze fraaie sprint overwinning. Sorry voor beide andere heren, maar de wetten van de wielrennerij zijn keihard!

Bij de B is het Perry die duidelijk de winst voor zich opeist. Op naar de A??

Daarna is het dus nog even flink wat praten over en weer, zowel onderweg naar als in de Kajuit. Maar zoals altijd zeg ik dan maar: nog 31 weken te gaan, nog 31 kansen dus!

Daan.