26 mei 2008:
Joop
boekte afgelopen zondag zijn eerste overwinning bij de A! Daar
was hij buitengewoon blij mee gezien de superlatieven die hij
aanheft in zijn reactie in het ritverslag van de Zeelandbrugroute.
Hij treedt hiermee toe tot de groep van Bloemenvergaarders, spreekwoordelijk
dan wel!
Vanaf
1996 zit ik bij de club en vanaf 1997 houd ik de statistieken
bij, onder andere over de winnaars bij de A. Van voor die tijd
beschik ik niet over betrouwbare informatie. Ik houd me overigens
altijd aanbevolen voor gegevens van voor die tijd! Sinds 1997
is het 26 leden gelukt om één of meer overwinningen
bij de A te rijden. Vijf daarvan hebben de club inmiddels verlaten
zodat van de huidige ledenlijst maar liefst 21 renners een keer
de vreugde van het winnen hebben mogen ervaren. Joop staat nu
op dezelfde hoogte als Reinier Goosens, Jos Herrings, Corné
van Terheijden en Piet van Egeraat die allemaal één
keer de bloemen mochten afhalen.
Eén
treetje hoger vinden we Frank Tack, Pierre van Loon, Piet Suikerbuijk
en de oud leden Kees Sebrechts, Jack Bakx en Jan Blokland met
ieder twee streepjes in de overwinningenlijst van de TC. Dennis
Karlijk heeft er drie, Wilco Buijsen heeft vier en Johnny de Bruijne
heeft inmiddels al 5 streepjes. Voor laatst genoemde zullen daar
vermoedelijk nog wel wat streepjes bijkomen. René Been
en Frenk Bosters hebben er weer eentje meer en André van
Dongen staat op 7. Al moet daar bij gezegd worden dat die allemaal
in het vorige millennium gescoord zijn! Gezien zijn huidige vorm
zou het mij niet verbazen wanneer er binnenkort weer eentje voor
André bijkomt. Tot slot zijn er nog twee leden die de grens
van tien nog net niet gerond hebben: Dolf Kuipers en René
van Dongen. Zij staan (nog) op negen.
Er
blijven nu nog 7 namen over. De nummers 7 en 6 zijn beiden oud
leden. Voor hen die al wat langer lid zijn, zijn het wel leden
met naam: Charl Franken, de man van de lange adem, scoorde 14
zeges. Hij moest het vooral van lange ontsnappingen en zijn strijdlust
hebben want zijn sprint was niet sterk. Een sterk staaltje liet
hij zien in een Halsterse finale toen Charel al direct na de brug
wegsprong. Achter hem hadden ze zoiets van laat maar rijden, die
pakken we later wel terug. Maar op het moment dat ze achter hem
met een man of vier goed gingen trekken waren ze al te laat. Een
sterke prestatie. De nummer zes is Johan Huis. In de tijd dat
ik net bij de club kwam kijken was hij de tijdrijder binnen de
TC. Vooral in die discipline heeft hij gescoord. Ook hij miste
een eindschot maar was net als Charel een type renner dat veel
en graag aanviel. Hij vocht menig gevecht uit met Jan Kees van
Dommele die we later nog tegenkomen. Johan reed in totaal 17 keer
als eerste over de streep.
Op
de vijfde plaats staat een man die de vorige twee seizoenen goed
uit de verf kwam maar dit jaar nog droog staat. Rob Naaijkens
staat op 18. Hij heeft een keer de korte tijdrit gewonnen, een
keer de Ardennenrit en verder bijna uitsluitend overwinningen
door ontsnappingen. Niet voor niets heeft hij ook de trofee voor
strijdlustigste renner thuis in de kast staan. Hij moet het wel
van aanvallend rijden hebben want zijn sprint is naadje.
Op
plaats vier de ‘Mister Chrono’ van onze club. Van
de 23 overwinningen die hij boekte, zijn er 13 behaald in een
tijdrit. Vooral in de lange tijdrit is hij nagenoeg onklopbaar.
Ook heeft hij twee keer de Ardennenrit gewonnen. Frans Goddrie
is de man van de regelmaat, elk jaar pakt hij zijn ritjes mee
met uitzondering van 2006. Toen ging hij ook ‘reguliere’
ritten winnen door in de laatste kilometers weg te springen.
En
dan de top 3.
De
man op de derde plek staat al weer meer dan een jaar droog. Daan
van Dommele heeft er precies 25. Zijn mooiste overwinning vindt
hijzelf de winst in de Ardennenrit van 2005. In dat jaar scoorde
hij 8 keer waaronder ook sprintzeges tegen Broer Jan Kees en beste
sprinter van de club Charl Dietvorst. Net als Frans pikt hij elk
jaar zijn puntjes bij elkaar. Hij moet het voornamelijk hebben
van ontsnappingen.
Op
plek twee staat de broer van Daan, Jan Kees van Dommele. Tot 2001
ongenaak- en onverslaanbaar! In die tijd lag zijn gemiddelde ruim
boven de 50%. Dwz dat hij meer dan de helft van de ritten won.
Zijn teller staat maar liefst op 60 overwinningen!! Zijn basis
was zijn historie als amateur wielrenner bij de KNWU. Zijn laatste
overwinning stamt alweer uit begin 2006 en tegenwoordig zien we
hem voornamelijk bij de B. Hij was all-round en wist beide tijdritten
en de ardennenrit een aantal keren te winnen en kon meer dan verdienstelijk
sprinten. Net als Charl Dietvorst nu, beheerste hij tot 2001 de
A-finale.
De
nummer één positie is onbedreigd en met afstand
voor Charl Dietvorst. Begin dit jaar scoorde hij zijn 100ste overwinning
en inmiddels staat hij al weer op 104! Hij is een sprinter in
hart en nieren. Net als wel meer leden binnen de club rijdt hij
koersen. Hierdoor heeft hij veel basissnelheid en veel inhoud
waardoor hij op dit moment vaak de te kloppen man is. In goeden
doen kan hij in zijn eentje de finale controleren en met elke
ontsnapping meespringen en het in de sprint afmaken. Hij heeft
twee keer de korte tijdrit gewonnen maar het is hem nog niet gelukt
om de lange tijdrit te winnen. Verder ontbreekt het hem ook aan
klimmerscapaciteiten want hij is de enige in de top 7 die nooit
de Ardennenrit wist te winnen!
Het
seizoen 2008 is al weer 12 finales oud. Joop heeft er één,
Frans twee en de rest is verdeeld tussen ‘opkomend talent’
René van Dongen (4) en ‘good-old’ Charl (5).
Tot op heden heeft één kanon zich nog afzijdig gehouden.
Johnny heeft zich nog niet met de sprint bemoeid. Wat niet is
kan nog komen? Ook staan er wat nieuwe gezichten aan het venster
te koekeloeren. John Mens en Renzo moeten in staat zijn om ook
hun ritje te winnen. Rob Naaijkens en Daan staan nog droog, net
als Dolf. Zij willen beslist die hatelijke nul wegpoetsen en zijn
daar ook toe in staat. En dan zijn er ook nog een paar outsiders
die na jaren winstloos misschien ook weer eens kunnen verassen.
Met name Frenk Bosters en André van Dongen rijden tot nu
toe sterk. We zullen het zien! |