|
Sjeng, Tjeu, nieuwsgierige
koeien en een heuse gangbang
(de a's uitgesproken als in nat!) Zaterdag jongstleden was het weer zo ver, Limburgs aller, aller, aller mooiste. 12 man/vrouw sterk verzamelden zich in het schamele optrekje van de familie van Dongen aangevuld met enkele "spelersvrouwen"! De onverschrokkenen waren deze keer; Sjelleke, Renzo, Jan, Reinier, Rene P, Lars, Jos, Corrie, Rob H, John, Rene K en onze onvolprezen voorzitter Rene v D. De minsten zo onverschrokken "spelersvrouwen" waren Therese, Martha, Corinne en Suzanne. De koffie en thee stond al te pruttelen, respectievelijk te koken en er werd weinig aanstalte gemaakte om te vertrekken, gezien het feit dat de stemming opperbest was en we feitelijk de hele dag op deze manier door hadden kunnen brengen. Uiteindelijk vertrokken we ruim een half uur later dan de afgesproken tijd, dus zaten we ook dik een half uur later op de fiets, gezien het gegeven dat er onderweg voor enkele zeikerds gestopt moest worden om de blaas reeds te ledigen! Persoonlijk wacht ik daar altijd mee tot de plaats van vertrek, waar ik dan meestal in het gezelschap van Sjel plaats neem in het toilet van een obscuur hotelletje, maar ook wij deden deze keer graag mee met de rest! Vanuit Berg en Terblijt vertrokken de dames voor een enerverende tocht langs terassen, cafe's, restaurants en uiteraard een enkel bospad om wat modder onder de schoenen te verkrijgen en zetten de mannen/vrouw zich in beweging om de eerste col van de dag te gaan beklimmen, te weten de Bemelerberg. Opwarmertje eerste klasse en makkelijk op het buitenblad te verteren, al kraakte het bij een enkeling reeds, wat veel beloofde voor de rest van de dag. Jan had in het begin behoorlijk last van een hoge hartslag, iets waar ik de hele dag op de klimmen mee worstel. Alleen bij Jan zakte deze in eerste instantie ook niet tijdens de "rustperiodes".......zorgelijk, maar uiteindelijk kwam ook het hart van Jan in het juiste ritme en kon hij de rit zonder verdere problemen, al dansend op de pedalen voortzetten. De volgorde vooraan was bij de meeste klimmen wel hetzelfde, Rene v D, Jan , Renzo, Sjel, soms aangevuld met Reinier en zelfs ondergetekende kwam 3 keer met de besten boven. In het midden van ons pelotonnetje zaten meestal Rene P, Corrie, Lars en ikzelf en achteraan bengelden over het algemeen Rob, Rene K en John, al ging dit niet altijd op en kwamen met name John en Rob een aantal keren zeer goed omhoog! Er werd tussen de klimmetjes lekker gasgegeven ,al waren een aantal lekke banden (Jos, Rene P, en nu vergeet ik er nog 2 meen ik) er de oorzaak van dat we een aantal keren stil stonden en veel tijd verloren met het nodige plak en pompwerk, al waren de spannende luchtpatronen van Renzo een uitkomst! Het moeilijkste gedeelte zat uiteraard weer in het tweede gedeelte met achtereenvolgens, Gulpenerberg, Kruisberg, Eyserbosweg, Fromberg, Keutenberg, Dode man, Cauberg binnen 4 kilometer meen ik, of was het 40 kilometer, in ieder geval voelde het als eerstgenoemde optie! Moet eerlijk bekennen dat ik als een echte beer reed...het ging me makkelijk af en de vorm, die er al een aantal weken was, trok ik moeiteloos door. Wat is het dan toch lekker klimmen, geen gehark, geen gevloek en getier, maar simpelweg lekker omhoog rijden en met plezier de pedalen geselen!! Rene K en Rob H kunnen dit beamen denk ik: ondanks het feit dat beiden het moeilijk kregen naarmate de dag vorderde, toch een hele grote pet af, want ze doen het toch maar weer...!! John ook natuurlijk, maar ik had het idee dat het hem iets makkelijker afging dan eerstgenoemden. Bovenop de Keutenberg en al een eindje in de afdaling naar de Dode man toe, sloeg het noodlot bij Corrie toe....scheur in de buitenband en ster in de binnenband. Kunt u zich het commentaar van met name Sjel al voorstellen? De gangbang (met 2 keer de a van nat..op zijn Limburgs uitgesproken) was in volle gang! Ondanks hevige pogingen van Sjel om de scheur van Corrie te dichten, waren de pogingen hopeloos! Toen ook nog eens een kudde koeien, die gezellig grazend naar het gezwoeg van Sjel stonden te kijken, door woeste gebaren (en taal!) van hem weg werden gejaagd, besloten we tot een alternatief plan! De Dode man lieten we voor dood achter en rustig rijdend!! zochten we een fietsenmaker op om de buitenband van Corrie te vervangen. Een groepje van 5 man reed alvast vooruit naar Berg en Terblijt toe, waarbij het tempo flink werd opgevoerd door met name Renzo en Jos, wat weer problemen veroorzaakte bij Rob en Rene...mijn excuses hiervoor, dacht dat het goed te volgen was! Ik ben zelf direct naar huis gereden, spoedig gevolgd door Renzo en Lars. De rest is in Valkenburg een Italiaan ingedoken en heeft daar, uiteraard onder het genot van de nodige versnaperingen de dag nog eens doorgenomen! Naar verluid heeft Rene K hier weinig van meegekregen en was hij in dromenland de Koeberg en de Madeliefjesberg heel hard aan het beklimmen, uiteraard op gepaste afstand gevolgd door Rob H!! Al met al een fantastische dag, met heel veel humor en sportief genoegen....dank aan u allen! Op de allerlaatste, maar zeker niet minste plaats, Crien en Rene bedankt voor het beschikbaar stellen van hun nederig stulpje gedurende het afgelopen seizoen! In het bijzonder bedank ik Crien nog even voor het weghalen van het matje bij de achterdeur, waar ik reeds meerder malen de halve keuken mee doorgeschoven ben!! Groeten van een blakende beer. |