CAUBERGCLINIC

Op stage bij de Rabobankwielerploeg, zo voelt dat wel een beetje.

Hier een kort verslag.

Voor de tweede keer heb ik deel mogen nemen aan de Caubergclinic van de Rabobankwielerploeg, de weg er naar toe was geen probleem daar we twee weken terug nog met de club dezelfde weg hadden genomen toen voor Limburg Aller Aller Aller Mooiste. Bij aankomst was het net als vorig jaar weer tot in de puntjes geregeld, met het enige verschil dat het toen heel de dag hard regende en nu was het een uitstekende temperatuur om te fietsen, al werd er wel gewaarschuwd voor gevaarlijke gladde afdalingen was dit beter te doen dan 14 dagen terug.

Na het in ontvangst nemen van je eigen Raboshirt met je naam erop kon je je omkleden en daarna plaats nemen in de zaal aan de tafel waar de groep zat waar je bij ingedeeld was.
Om 10 uur begon het programma met de introductie van de gehele Raboploeg ( dus de continental en de Protourploeg) door niemand minder dan Jan Douwe Kroeske, en dit alles onder het genot van een kopje koffie en een stuk Limburgsche Vlaai.
De renners van de Raboploeg werden door middel van loting aan een groep verbonden, en bij mij kwamen Tom Veelers (continental, Winnaar Olympia'stour) Mark de Maar en Alaxander Kolobnev (Proteam)
Er waren totaal 14 groepen van ongeveer een man of 15 en ik zat dus in de 14e groep die dus als laatste van start ging.

Na ongeveer 3 km kregen we gelijk de Brakkeberg voorgeschoteld, waar ik dus vorig jaar al met materiaal pech tot de bevoorading in de auto kon plaats nemen, ging het nu eigenlijk niet zo verkeerd ( met dank aan de trainings ritjes van Rene van Dongen) en moest ik laatste stukje van het klimmetje een gaatje laten van 10 meter en dat was zo weer dicht gereden. Toen nestelde Kolobnev en een jongen uit zeeland die in het bezit was van een KNWU licentie zich op kop en werd het tempo op geschroeft naar de 35 Km/h. De route verliep van Cadier en Keer via Mheer, Noorbeek richting Slenaken, zoals jullie wel weten glooit die weg behoorlijk en met een ook nog straffe wind werd ik er jammmer genoeg met nog 6 anderen gewoon Afgepierd. Hierop besloot Tom Veelers om met dit (Elite)Groepje mee te rijden tot de koffie net voor Epen.

Tijdens de Bevoorrading raakte ik in gesprek met Mark de Maar en Tom Veelers over de geheime kneepjes van het klimmen en het te nemen verzet. waardoor wij met dezelfde 6 te laat in de gaten hadden dat onze groep alweer was vertrokken begonnen we gelijk weer met een achterstand aan de Camerich, Alleen mark de Maar reedt dat gaatje nog dicht. Dus de rest van de tocht waren we met een man of 6 en niet te vergeten de ploegleiders wagen met daarin Adri van Houwelingen.
Via Vijlen en Witten Zetten we koers richting de Eyserbosweg die ik las eerste op draaide, en op eigen tempo op ben gereden. Op het steilste stuk stond Adri van Houwelingen naast de auto te kijken hoe wij Stagieres deze schrik van limburg beklommen. Nu begrijp ik dat hij mij voor het eerst zag klimmen waarop hij besloot om een klein duwtje te geven , maar als hij mij pas nog in de Ardennen had kunnen zien dat had hij dat wel gelaten en geconcludeerd dat dat harken mijn stijl is om 18% en meer te bedwingen, maar buiten dit klein misverstand ging het eigenlijk wel aardig. Daarna met een steeds vervelender wordende wind was de Fromberg een eitje en ik de Keutenberg (waarop Adri ook stond en die had het toen wel begrepen hoe ik klim en liet mij dus harkend voorbij rijden) op dezelfde manier als de Eyserbosweg beklom.
Met nog steeds veel last van de wind zetten we koers naar de slotklim van de dag waarop een tijdsmeting werd gedaan, dus daar moest ( kon) geknald worden.
Het begin van de klim ging eigenlijk perfect, plank gas de Cauberg op om zo er voor te zorgen dat Cor Vos een mooie actie foto kon maken. Nadat ik net op de foto was gezet kwam ik er achter dat showen berg op nog niet aan mij besteed is wat resulteerde in een prachtige parkeer stand, dus de tijd 3,49 was minder dan vorig jaar maar de ervaring des te groter.
Na de afdaling van de Geulemerweg en een toeristisch rondje door Valkenburg kwamen we weer bij het vertrek punt aan en kreeg ikm nog een interview van Jan Douwe Kroeske op de streep over me heen.

Na een douche genomen te hebben, konden we nog heerlijk genieten van een uitgebreid buffet van Pasta maaltijden, en na een kleine prijs uitreiking en een dankwoord werd de dag afgesloten.
Nadat ik nog even voorzichtig gepeild had bij Theo de Rooij hoe dat met contracten zat, heb ik mijn fiets ingeladen en ben naar huis gereden. Waar ik de dag erna in de club rit mijn contract met de Markies bij De Voorzitter maar heb verlengt daar de condities veel beter waren dan wat Theo kon bieden.

Rene Koole