Beach Boy Johnny

Hoek van Holland-Den Helder, 28 oktober 2007

Vorig jaar las ik ergens een advertentie van de ultieme beachmarathon HvH-DH over een afstand van maar liefst 130km en toen speelde ik al met de gedachte van die ga ik volgend jaar rijden.
Dus toen de inschrijving dit jaar geopend werd heb ik voorzitter Rene gebeld of hij ook interesse had en hij zag het direct zitten daar wij vorig jaar ook al 2x een strandrace hadden gereden, maar toen Rene de datum hoorde ging hij niet meer vanwege de laatste clubrit(snertrit).
Ik heb zo links en rechts nog wat renners gevraagd maar niemand had interesse om dit te doen vanwege het zoute water en de afstand (zoutwater is af te spoelen).
Dus dan maar alleen inschrijven. En zondagmorgen was het dan zo ver, vanaf 6 uur 's ochtends kon je het stuurbordje ophalen met je startnummer en na een bakje koffie te hebben gedronken dan maar rustig mezelf aankleden en banden op spanning brengen en richting strand.
Daar bleek dat het harde gedeelte bij de waterlijn maar zo'n 5 meter breed was dus was het van belang om zover mogelijk van voren te starten en heb gelijk ook maar wat lucht uit de bandjes laten lopen want de 2 bar die er in zat was nog te veel uiteindelijk dus bleef er 1,6 bar over.
De start was om 8 uur en vanaf 7.40 was het opstellen, en ik had me verzekerd van een plaats op de eerste rij tussen de elite amateurs, want alle categorieën starten tezamen en in totaal waren er 350 deelnemers.
Om 8 uur gingen eerst de dames (14) van start en 2 minuten later gingen wij met een harde wind in de rug van start, nu zijn er vast wel mensen die denken oooh wind in de rug dat is een makkie, nou voor die mensen zeg ik probeer het ook eens keer op het strand dan praten we er nog eens over.
De start was zoals gewoonlijk verschrikkelijk hard en wel zo dat ik dacht dat er een paar bij waren die met een spartametje reden, ik probeerde de snelle starters zolang mogelijk te volgen maar moest ze na nog geen 10 km laten gaan.
Nog voor Scheveningen moesten we voor de eerste keer van het strand, omdat we daar om een oud haven inhammetje moesten rijden, dus van de fiets en dan lopend door het mulle zand naar boven en dat val niet mee kan ik je meededelen en ook terug het strand op het zelfde maar dan naar beneden.
Bij Scheveningen moesten we voor de 2e keer van het strand vanwege de haven die ze daar hebben dus was het weer lopen.
Terug het strand op was het peloton al aardig uit elkaar gereden en ging het tempo meteen weer tot boven de 40 km/h en dat gaat goed zolang je op de harde stroken rijdt, maar er zijn ook zachte stukken tussen en dat merk je pas als je er rijdt en dan is het snel terug schakelen en blijven stoempen en soms honderde meters lang maar zo'n 10 km/h kunnen trappen, maar daar doen we het allemaal voor natuurlijk.
Er bleek ook totaal geen groepvorming te zijn, het was gewoon ieder voor zich en dat resulteerde dan ook dat je veel alleen rijdt, ik denk dat ik alles bij elkaar zeker een 60 km alleen heb gereden.
Bij Noordwijk waren ze aan het strand aan het werken met als beloning voor ons nog een keer van het strand, dus weer lopen en dat mochten we bij IJmuiden ook weer een keer doen om bij wijk aan zee weer het strand op te komen en dat is een mooi hard strand tot voorbij Egmond dus hup dat tempo weer omhoog, ik reed dat stuk met nog een andere renner kop over kop waarbij we constant boven de 40 km/h konden aanhouden.
Na Egmond was het strand zo smal dat we er af moesten en boven op een dijk met asfalt mochten rijden, hé hé lekker asfalt nou daar dacht die andere renner anders over en voerde 5 km lang het tempo op tot de 50 km/h en dat op een mountainbike en echt waar ik was blij dar ik zijn wiel kon houden.
Terug op het strand koos hij voor links en ik rechts en dat bleek de goede keuze, want hij viel helemaal stil in het zand en ik heb hem ook niet meer terug gezien dus dat was nog een heel eind helemaal alleen maar niet zeuren de 12 erop en stoempen (46x12) en kon tot voor Den Helder altijd nog boven de 40 km/h blijven rijden.
De laatste 500 meter van het strand bleek zo mul te zijn dat je er niet kon fietsen, dus weer lopen en als toetje steil naar boven door de duinen, en die waren zo steil dat ik moeite had om mijn fiets naar boven te duwen. Maar eenmaal boven was de rest een eitje nog 1 km over verhard pad naar de streep en die passeerde ik na 4 uur en 9 min, wat uit komt op een gem. van 31.279 km per uur en een 47e plaats van de 350 man.
Het was een zeer zware tocht maar toch de moeite waard om hem te rijden al moet ik wel zeggen dat ik blij was dat we geen wind tegen hadden.
De winnaar had een nieuw traject record neer gezet met een tijd van 3 uur 28 min, eindgem. 37.395 km per uur en dat met al die loopstukkeis dat is zeer snel. Ook reed Raymond Rol mee, hij rijdt bij Ruiten dakkapellen en hij is onlangs 2e geworden tijdens het NK stayeren op de baan achter Reinier Honing en 4e op het EK stayeren. Raymond werd 10e en was toch maar 21 minuten sneller op 130 km.
Dus, er reden geen pannekoeken mee!! (op de foto rijdt Raymond op kop in het wit-paars tenu).
Volgend jaar toch maar weer proberen want het is toch wel een leuke ervaring geweest.

Groetjes,
De strandman Johnny