100 km MTB Marathon Noord Beveland

Wissekerke, 6 januari 2008
Heel veel klei maar weinig routebordjes.

“Of ik zin had om begin januari een leuk MTB tochtje te rijden. Het was maar 100 kilometer en ik hield toch van fietsuitdagingen? “
Zo iets in die trend ging een gesprek tussen een collega en mij eind november. En ach waarom ook niet. Ik had nog tijd om te trainen was mijn gedachte. Johnny was snel gemotiveerd om mee te doen en later sloten Rob Franken, Sjel en Adrie de Rhoon aan. Helaas trainde Sjel iets te fanatiek in Hoogerheide waardoor hij niet meer mee kon doen en Adrie liet afgelopen week aan Johnny weten geen interesse meer te hebben. Dus met ons drieeen naar Wissekerke waar ook Walter Langerak uit Goes aansloot. Hij is intussen ook een goede bekende van de club aan het worden.

Om 8:15 arriveren wij met de RobRinoxbus in Wissekerke waar wij eerst rustig een bakje koffie nuttigen. Er mag pas om 09:00 gestart worden, dus wij hebben de tijd. Om stipt 9:00 staan wij gereed echter Walter komt pas om 09:15 aan dus voordat wij rijden is het 9:20.
De eerste kilometers zijn verhard maar op de eerste onverharde strook geeft Johnny gas en rijden wij verder met drie. Veel deelnemers zijn er niet. Over de vier afstanden totaal zo’n 100 personen waarvan maar een zeer select groepje voor de 100 km. Ik schat hooguit zo’n 10 a 15 man. Het merendeel kiest voor de 50 km route. De route is mooi maar heel zwaar. Het zijn allemaal lange onverharde kleistroken. Het weer is prachtig maar de paden liggen er drassig bij en die klei zuigt lekker aan je banden.
Hoewel ik op de routekaart heb gezien dat wij het eerste stuk veel “buitendijks” zullen rijden zie ik weinig tot geen water. Maar dit mag de pret niet drukken wat de route is mooi. Intussen is Walter verder met een andere voor hem bekende renner verder gereden en fietsen Rob en ik gebroederlijk verder met z’n twee. Regelmatig constateren wij dat het hier schitterend rijden is maar dat het wel een zware rit is.

Wanner wij een stuk bos inrijden zien wij Johnny die net het bos uitkomt en ons waarschuwt dat de bewegwijzering slecht is in het bos. Wanner Rob en ik het bos weer uitkomen zijn wij de route kwijt. Nergens meer borden dus raadpleeg ik de routekaart. Maar ik kom er niet aan uit. Volgens de routekaart moeten wij nu ergens in Kortgene zitten maar ik vind er geen bos. Er stoppen een paar andere renners en wat blijkt; Wij zitten op de 50 km route en hebben deze bijna volledig afgelegd. Balen dus want wij zijn toch echt gekomen voor de 100 km. Bij het rustpunt raadplegen wij iemand van de organisatie en hij geeft aan hoe wij alsnog op de 100 kilometer route kunnen komen. Wij hebben de splitsing tussen de 100 en de 50 kilometer gemist. Dit bord is waarschijnlijk weggehaald zoals er wel meer routebordjes zijn verdwenen. Vlak voor het eindpunt van de 50 km vinden wij inderdaad snel de bordjes van de 100 km en loopt de route veeal buitendijks verder. Het is werkelijk schitterend hier. Regelmatig moeten we schapenhekken openen en rijden wij hele stukken enkel met ons twee langs de Oosterschelde en het Veerse Meer. Plaatsen waar wij nooit zijn geweest en waarschijnlijk ook nooit meer zullen komen. Na Kortgene richting Kamperland krijgen wij weer een stukje bos maar dit ligt er zeer slecht bij. Na ongeveer 300 meter kunnen Rob en ik niet verder. Onze remmen, derailleurs en banden zitten zo vol klei dat rijden niet meer mogelijk is. Wij gaan lopend het bos uit en maken met stokjes en gras de fietsen weer enigsinds rijklaar. Hierna volgt gelukkig een lang redelijk verhard stuk zodat wij weer flink wat kilometers maken. Bij Geersdijk ligt er nog een heel stuk parcours over een weiland uitgestippelt maar dit laten wij maar even links liggen. Wij besluiten om via de verharde weg terug richting eindbestemming in Wissekerke te fietsen. Zo komen wij om 14:15 aan bij Hotel de Kroon wat het einde van deze schitterende rit is. Vijf uur mouintainbiken zitten erop, ruim 90 kilometer. Bij het hotel ontmoeten wij Johnny en Walter die het bij de vijftig kilometer hebben gelaten. Cora is nog met de fiets vanuit Woensdrecht gekomen zodat wij na alle ervaringen te hebben uitgewisseld om 15:30 terug zijn.
Vandaag vroegen zowel Sjel als mijn collega of ik het volgend jaar weer zou willen doen en mijn antwoord is zonder meer “ja”. Het is een prachtige uitdaging in een totaal andere omgeving. Zwaar dat wel, maar zeker te doen. Tot volgend jaar in Wissekerke dus.

Lars van der Beek