Limburgs aller allermooiste......

Vandaag reden we met 14 leden een van de zaterdagklassiekers op enkele vierkante kilometers in Zuid-Limburg.

Het beloofde een dag met fraai nazomerweer te worden en al vroeg meldde ik en even later ook nog Jos, Rene K, Daan, Rob F, Sjoerd, Jan H, Corrie, Richard, Dennis, Lars, Renzo en Bas zich bij Rene thuis. De koffie druppelde al door en na enige voorbeschouwingen vertrokken we richting zuid-Limburg. Daan reikte Corine van Dongen nog een fraaie bos bloemen uit voor de vele malen dat zij met Rene leden van de club thuis ontvingen en voor het vele regelwerk wat Rene inmiddels al aan alle zaterdagritten heeft besteed!

Vlot arriveerden we op het parkeerterrein aan de Geulhemmerweg in Berg en Terblijt. Na het maken van de groepsfoto vertrokken we in de richting van Maastricht voor een rit van een goede 100 km. Rene K slaagde erin een stevige kei te raken waardoor een van zijn 2 bidons uit de houder schoot, ik kon hem net nog ontwijken. De eerste heuvel van de dag, de Bemelerberg, is een relatief makkelijke, buitenbladje zou J de B uit W. zeggen. Ik zat al kilometers te prutsen met m'n derailleur om de ketting op dezelfde plek te houden. Echt goed ging dit niet en het leek erop alsof de ketting te slap stond. Toch maar opnieuw naar laten kijken. Aan de voet van de Bemelerberg wilde ik even mezelf en de schakeling testen en vlot reed ik met enkele meters voorsprong meteen als eerste naar boven. Kennelijk waren de ambities van de anderen nog niet zo hoog. Kort hierna was er even een stop om Bas terug te laten keren in de groep. Richard plakte vast aan 't asfalt (dus niet aan het wiel van zijn voorganger) maar dat had Dennis even niet opgemerkt en zo reed hij van achteren Richard van z'n fiets die weliswaar met een pijnlijke heup toch verder kon fietsen.


De 2e heuvel van de dag was de Wolfsberg maar ik moet eerlijk zeggen dat ik niet precies begin en eind daarvan heb kunnen waarnemen. De derde heuvel van de dag stond al sinds vorig jaar op mijn lijstje, op de Schilberg rij ik als eerste naar boven en komt er niemand meer voorbij. Aldus mijn doelstelling. Het strijdplan? Vraag de 2 bredere clubleden hier naast elkaar te gaan rijden en vooral niet onze ambitieuze voorzitter voorbij te laten gaan! En zo sprak ik met Rene K. af dat hij en Jos tempo naar de voet van de Schilberg zouden rijden om mijn demarrage vervolgens afdoende te beschermen!
Inderdaad reden Rene en Jos, maar ook Lars geloof ik, hard naar beneden Slenaken in. Maar opnieuw wiegerde mijn ketting op de 12, zelfs niet op de 13 of de 15 te blijven liggen zodat ik pas op het moment dat we rechtsaf sloegen om aan de klim te beginnen kon aansluiten en gelijk d'r op en d'r over kon springen. Maar dat voelde toch wel verrassend goed aan de benen, de Schilberg is toch echt wel stijl de eerste paar honderd meter. Zonder om te kijken merkte ik dat er niemand kort bij kwam. De laatste 200 meter kon ik nog bijschakelen en rustig uitrijden, Dennis was op "dringend" en "aanhoudend" verzoek Rene en Jos gepasseerd maar kon niet meer terug in mijn wiel komen. Terwijl we op de "top" even op de rest wachtten gaf Rene K. nog de zegen aan de beschermheilige van alle vrachttransporteurs en even later reden we verder richting de Voerstreek.

De klim naar Bovenste Bos is altijd weer fraai. Met wat haarspeldbochten, een goed lopende weg en hoewel met name Rene van D. en Daan, Renzo, Bas en Jan me voor gingen kon ik hier snel m'n eigen tempo rijden en op de langere rechte, niet te stijle, stukken kon ik naar mijn gevoel profijt trekken uit de stuurbeugel die ik na vorig weekeinde op mijn stuur had laten zitten.

De klim naar Camerig is me in aanvang iets te stijl, maar deze dag lukte het vaak de laatste 100 meter van een klim nog even te versnellen. Opvallend was het goede rijden van Corrie en ook Bas viel weer met zijn sterke souplesse rijden op. Beiden overigens met een triple, maar dat doet niks af aan hun prestatie maar zegt meer iets over mijn "jaloerse" gevoelens op de momenten dat met name deze 2 mij meerdere malen voorbij reden! En Jan Haverhoek, Jan Haverhoek, wat heeft t'ie sterke kuiten. Inderdaad, bergop altijd voorin te vinden en ik hoef er niet eens aan te denken deze routinier te kunnen volgen!

De Vijlerbosweg is ook weer zo'n lekkere, goed lopende klim. Opnieuw maak ik gebruik van de beugel waardoor het lukt Richard, Bas en Renzo bij te halen. Vervolgens wachten we op de rest en voor mijn doen heel uitzonderlijk hou ik een sanitaire stop. Dat lukt mij niet met veel publiek in de buurt dus begeef ik me door het ruisende struikgewas ene stukje het bos in. Als ik weer terugkeer zie ik nog net Rene van D. als laatste de bocht om schieten richting Vaals dus is het eventjes buffelen om weer aan te sluiten. Al snel passeren we de "Pas van Wolfshaag", daar stond vroeger het Douanekantoor op de Nederlands-Belgische grens. Ik merkte daar voor 't eerst dat 't tijd werd wat economischer met de benen om te springen. Ik had er namelijk ook nog mijn zinnen op gezet voorin en bij voorkeur als eerste de Fromberg op te stormen!
Daarom maar rustig de Vaalserberg op gereden. Op nieuw valt me op hoe makkelijk Corrie, bij Rene van D. in 't wiel, daar omhoog rijdt. Als een van de laatsten kom ik boven maar niet na nog even een sprintje te hebben getrokken om Richard voor te zijn. Bij het drielandenpunt worden de bidons gevuld en maken sommigen een sanitaire stop en anderen vragen zich af waar Rob Franken is gebleven. We spreken met Rene af dat hij met Jan terug rijdt om hem te zoeken. Maar zodra we verder rijden komen we Rob al tegen, die was namelijk als eerste boven en was doorgereden naar de uitkijktoren op Nederlands grondgebied, ook de plaats waar het hoogste punt van Nederland zou zijn.

Als we weer herenigd zijn blijkt dat Rob nog meer problemen met schakelen heeft als ik. Uiteindelijk moet hij besluiten dat het beter is terug naar de auto te rijden. Met 13 liefhebbers rijden we naar Partij waar we de "oude Gulperberg" gaan bestijgen. Die doet me altijd veel pijn. Daan rijdt al snel van me weg maar tot mijn verbazing is er verder niemand meer die in mijn wiel komt, naar later blijkt omdat de groep eerder iets uit elkaar is gevallen.
Sjoerd wordt het stijgingspercentage wat teveel en staat ook even te voet maar later weet hij toch weer op de fiets te komen en zelfs verder omhoog te kunnen fietsen onder aanmoediging van Rene van D.

De Kruisberg is het voorafje van de Eijserbosweg. Ik heb wel de ambitie maar naar al snel blijkt niet meer de macht om vooraan mee omhoog te rijden. Bovendien is de volgende klim de Fromberg! Op de Eijserbosweg zie ik opnieuw Corrie in het wiel van Renzo en Rene omhoog rijden, Daan en Jan gaan hen nog vooraf.

Na een kilometer of 5 komen we aan de voet van de Fromberg. Rechtsaf en gelijk knal ik (voor mijn gevoel dan...) naar voren. Ik verzoek Rene van D vriendelijk even plaats te maken en ik kan wat metertjes pakken. Het stijle deel is erg kort en ik weet dat je daarna al snel op 't buitenblad kunt schakelen maar ik merk dat dat dit jaar niet meer zo makkelijk gaat. Al snel wordt ik bijgehaald door Bas en nog erger, Daan gaat d'r op en d'r over met Rene van D daar vlak achter. Even zinkt alle moed in de trappers maar ik zie toch nog mogelijkheden terug naar de vluchters te rijden. In de laatste bocht weigert opnieuw de ketting te doen wat ik wil en moet ik even Bas en inmiddels ook Corrie laten wegrijden. Maar ik heb niet voor niets deze berg aangekruist dus met een laatste inspanning rijdt ik opnieuw het gat naar Bas en Corrie dicht. Opnieuw een vriendelijk verzoek aan Corrie even plaats te maken maar Daan en Rene zijn in die volgorde als eerste boven....

De Keutenberg laat me nu echt merken dat 't beste eraf is. Aan de voet komt eerst Renzo nog te voet met een afgelopen ketting en Sjoerd is 't opnieuw even te stijl en stapt af. Ik rij op m'n gemak naar boven en wordt weer voorbijgereden door Renzo en even later zelfs door Sjoerd die het op wonderbaarlijke wijze gelukt is weer op te stappen! De DoodeMan laten we vandaag voor wat 't is en we rijden door richting Valkenburg.
We rijden het stadje via de Daelhemmerstraat in, zeker op een fraaie dag als deze is 't daar erg druk. Met ruim 60/uur rijden we tussen de auto's omlaag en ik heb me nog maar net bedacht dat de risico's op ongelukken nu toch wel toenemen zie ik tot mijn schrik iemand met een Markies-shirt zwaar aangeslagen aan de linkerkant van de weg zitten! In het voorbijgaan herken ik Jos die meteen hulp krijgt van enkele behulpzame omstanders en ook Rene K. en Lars zijn bij hem in de buurt.
Op het eerste gezicht denk ik, OK, normale reacties, normale bewegingen, slechts een paar bloeduitstortingen en een hoop schaafwonden. Maar Jos klaagt vooral over z'n nek en hoge rug. Een ambulance werd gebeld en ook de politie werd te hulp geroepen.
Wat was er gebeurd? Een bestuurder vanuit tegenovergestelde richting wilde zijn auto in een parkeerhaven aan de rechterkant van de weg rijden maar net op dat moment was Jos al te dichtbij en raakte uit balans, raakte de auto en maakte vervolgens een duikeling op het asfalt.
Direct was duidelijk dat dit een serieuze klap was. De ambulanceverpleegkundige besloot om Jos toch voor alle zekerheid naar een ziekenhuis te vervoeren alwaar de nodige onderzoeken hebben plaatsgevonden en in elk geval werd besloten Jos een nacht ter observatie op te nemen. Rene van Dongen heeft Jos tijdens het vervoer naar het ziekenhuis te Heerlen vergezeld. De schade aan Jos' wervelkolom bleef gelukkig beperkt tot ene afgebroken uitsteeksel wat aan elke wervel zit. Er was geen vrees voor velende zaken/gevolgen in de zin van zenuwbeschadiging.
De schrik zat er dermate goed in dat we de rit "neutraal" hebben uitgereden. In vergelijking tot de pijn die Jos had was de pijn om na een half uur stilstaan meteen de Cauberg op te moeten fietsen niet noemenswaardig.
Terug op de parkeerplaats kleedden we ons om en namen we op het nabij gelegen terras in afwachting van berichten over Jos een maaltijd.

Conclusie is wel duidelijk. 1. Het was een mooie dag, een mooie rit maar dus geen dag om met genoegen aan terug te denken.
Inmiddels is Jos weer thuis en zal hopelijk zo snel mogelijk weer herstellen! Meer informatie zo die er is lees je via de e-mail.
2. Het dragen van een valhelm is HOOFDZAAK!

Reinier Goosens