Johnny de Bruijne  rijdt  ‘s werelds langste strandmarathon!

Op zondag 2 november is het weer zover: we gaan weer eens een strandrace rijden en deze keer weer de grote afstand van 135 km vanaf  Hoek van Holland naar Den Helder.

Ik was wel weer de enige markies renner die deze afstand op het strand aandurfde wat wel jammer is, want er waren wel 2 man van TC de l’Avenir uit bergen op Zoom die het wel aandurfden.
Ze hadden al de hele week noordoosten wind afgegeven en zeer koud weer, maar op de zondagmorgen bleek het mee te vallen, het was oostenwind met kracht 3 á 4 en het was 8 graden, dus de kou viel mee en geen 135 km wind schuin op kop maar op de zij.
Nu is zijwind op het strand niet het gemakkelijkste, daar er maar beperkt waaier gereden kan worden en dus niet veel uit de wind gereden kan worden, of zo als Daan dat zo mooi kan zeggen, dit is niet goed voor de plakkers.
De start was om 9.00 gepland voor de dames en 1 min. later mochten de mannen van start.
Vanaf  8.45 uur werd er al opgesteld voor de start en aangezien het is wie het eerst komt staat vooraan en de rest kan achteraan aansluiten, dus zaak om vooraan te staan want volgens de mededeling voor de start waren er 500 deelnemers later bleken dat er  435 te zijn maar dat zijn er nog altijd genoeg.
Ik stond dus vooraan bij de start tussen de grote favorieten Ramses Bekkenk en Bram Rood die later ook 1 en 2 zouden worden.
De start 1 min. ná de dames was uiteraard weer flitsend, het lijkt wel of die toppers maar 135 meter moeten rijden zo hard maar ja daar zijn het natuurlijk ook elite Amateurs voor.
In het begin kon ik de eerste groep nog redelijk gemakkelijk volgen tot we een zeer slecht stuk strand kregen wat zeer zwaar liep en toen moest ik toch al een echte inspanning leveren om bij te blijven en toen we na een 5 tal km weer zo’n stuk kregen was het gebeurd met Johnny in de eerste groep.

Rustig blijven en niet te gek doen is dan het motto om even te herstellen want je wordt vanzelf ingehaald door een achtervolgende groep en dan moet je wel hersteld zijn om aan te sluiten.
Op dat moment ben je nog niet zo bezig met hoeveel renners er voorin zitten en hoeveel er in de 2e groep zitten dus ik had geen idee hoeveel in de 1e zaten en de 2e was nog vrij omvangrijk al werden dat er per km wel steeds minder.
Tot Scheveningen ging het best redelijk, het tempo was wel hoog en ik had het al wel een paar keer moeilijk gehad maar het ging nog zonder echt te forceren.
Bij Scheveningen moesten we een eerste keer van het strand en dat was voor mij noodlottig om in die 2e groep te blijven want ik kon het loop tempo door het mulle zand niet volgen en kwam op een 30 tal meter achterstand op de verharde weg en ik kreeg dat gat niet meer dicht.
Dat was dus balen maar ja toch maar op eigen tempo doorgaan en maar kijken wat er van komt, en met het strand weer oprijden zie ik een groep naderen van een man of 20 en ik kon daar gemakkelijk weer bij aansluiten.
Er werd in deze groep goed gedraaid met een goed tempo maar voor sommige renners was het toch te hoog en die gingen beurten overslaan om uiteindelijk gelost te worden, want op het strand is het vaak ieder voor zich en als het tempo te hoog ligt ga je er onherroepelijk af.
Of te wel je kunt wel zuinig rijden op het strand maar alleen plakken is er niet bij en wie me niet geloofd kan het aan onze voorzitter vragen want die heeft ook meerdere keren op het strand gereden.

Bij Katwijk gaan we een 2e keer van het strand dus ik dacht voor we weer gaan lopen zorg ik er voor dat ik als eerste bij het mulle zand aankom en dat was goed gegokt want ik bleek de enige te zijn die daar kon blijven fietsen dus dat lopen werd me bespaart.
Maar het had weer slachtoffers tot gevolg want ineens waren we nog maar met 10 dus de groep dunde aardig uit vanachter maar langs voor kwamen er ook weer renners terug gevallen tot onze groep en zo wisselde de samenstelling wat tot IJmuiden.
In IJmuiden moeten we een behoorlijk stuk over de weg om, om het sluizen complex te rijden en we waren daar met 14 man te samen.
Hier zou ook Cora staan om aan te moedigen voor dat ze verder zou rijden naar Den Helder en die riep naar me dat onze groep voor de 34e plaats reed dus met andere woorden het ging nog best goed.
Aan de andere kant van de sluizen toen we het strand op gingen waren er ineens een paar jongens zonder stuurbordje die hard op kop gingen rijden en die deden dat voor een plaatselijke favoriet en met als gevolg dat we maar met 8 over bleven.
Met deze 8 zouden we heel lang samen blijven tot we 5 km voor Petten waren en we daar een 20 tal golden retrievers zagen lopen en niet aangelijnd natuurlijk, en daar ging het fout want 1 van die honden sprong tussen ons in en de renner voor mij kon hem nog net ontwijken ondanks dat hij hem nog wel raakte.
Maar ik had minder geluk want die hond sprong in paniek weg en wel direct voor mijn voorwiel dus ik reed er vol bovenop met als gevolg een koprol en een harde klap op het strand en als je 40 km/u rijdt komt dat nog best hard aan.
Het is dat het een wedstrijd is want anders had toch nog wel een hartig woordje met die eigenaar gaan praten, want die stond te schelden dat ik uit moest kijken dus heb ik hem van alles verwenst wat ik hier niet ga herhalen.
Dus gauw mijn fiets weer gepakt en snel verder maar dat bleek niet zo gemakkelijk te zijn want er zat een groot slag in mijn voorwiel dus met 1 hand mijn rem los gemaakt want die liep natuurlijk aan.
Maar toen was het leed nog niet geleden, want er bleek ook nog een spaak uit te zijn dus ik moest  stoppen om die spaak om een andere spaak te draaien met als gevolg dat mijn groep dus wel weg was, dus was ik op achtervolgen aangewezen.
En zo moest ik mijn faam als plakker bij TC de markies over boord gooien en gewoon doen wat ik altijd doe als ik gemotiveerd ben en dat is gewoon hard rijden en niet op of om kijken
Ik was wel mijn ritme kwijt door dit voorval en had een pijnlijke enkel en knie maar hoe verder ik kwam hoe beter het ging en ik zag de eerst afvallers van mij oorspronkelijke groep voor me rijden.
Hierdoor kreeg ik nog meer moraal en heb ik nogeens een tandje bij gestoken. En zo heb ik de laatste 30 km alleen gereden en nog verschillende renners opgepikt die stuk gereden waren en zo naderde ik nog 2 renners maar daar bleef ik op 20 meter van hangen, en dat heeft bijna 10 km geduurd voor dat ik dat gedicht had en toen ik er bij was wilde ze geen kop meer doen, maar ja het was nog maar 2 km dus niet moeilijk doen maar doorgaan.
Bij het afdraaien bij Den Helder bleek dat ze niet meer beter konden want 1 werd er gelost en de andere bleef zelfs bij de streep in mijn wiel, en toen ik over de streep kwam bleek dat ik de  26e plaats had behaalt met een tijd van 4 uur, 28 min en 15 sec., een gem. van 29,77 km/u.
De winnaar Ramses Bekkenk had een tijd van 4 uur en 44 sec., dat is 32,4 km/u, maar dit is wel een Elite Amateur en een marathon specialist want hij had ook al de Bart Brentjes Challenge gewonnen dit jaar.

Groetjes
Johnny de Bruijne