Amstel Gold Race 17 april 2010
(tekst Reinier Goosens, foto's www.sportograf.com)

Waarom rijdt je een rit van 150, 200 of 250 kilometers door de limburgs heuvels? Voor je lol, uiteindelijk gaat het daarom. Voor mij is de Amstel dit jaar echter een eerste mijlpaal in mijn voorbereiding op het rijden van La Marmotte op 3 juli aanstaande. Kilometers maken en tegelijk ook nog wat hoogtemeters erbij waarbij je dan vervolgens nog een indicatie krijgt over je conditie van het moment. Al in maart ben ik ook mede hiervoor bewust aangesloten bij het clubje wat ritten in de Ardennen en Hautes Fagnes ging rijden.

De Amstel staat de laatste jaren ook min of meer standaard op het programma. Voor mij omdat het in Nederland zover ik ken de belangrijkste rit voor toerfietsers is waar je ook op verschillende plaatsen een stukje wielersfeer tegenkomt. Daarbij, als het er in (inter)nationale wedstrijden in Nederland echt om gaat dan speelt Valkenburg a/d Geul met Cauberg daarin altijd weer een prominente rol. En ook de organisatie is er jaarlijks steeds beter in geslaagd een goed lopend evenement weg te zetten, je betaald er wel wat voor maar je krijgt daar zeker wat voor terug. Hoewel met andere ambities is ook Rene van Dongen een liefhebber van deze koers. Hij rijdt deze dag voor de 3e of zelfs 4e maal de maximale afstand van 250 km. In alle vroegte rijden we weg om rond half acht ter plaatse aan te komen. We parkeren aan de voet van de Sibbegrubbe op een parkeerterrein buiten de hectiek rondom Cauberg en startlokatie. Er is even contact met Johnny de Bruijne maar die blijkt al onderweg naar de start en hem zullen we pas later tegenkomen. We halen onze chip en kaderplaatje op en zo rijden net na kwart over acht over de startmat. De thermometers geven nog nauwelijks temperaturen boven het vriespunt aan dus da's wel even wennen met een korte broek. De weersvoorspellingen geven aan dat het een fraaie dag gaat worden dus beperk ik me verder tot een paar handschoenen over m'n fietshandschoentjes aan te trekken.   

Gezien de koude trek ik met Rene toch maar even goed door tot we aan de voet van de Geulhemmerweg komen, de eerste helling van de dag. Rene en ik rijden grotendeels samen naar boven maar ik heb me voorgenomen me zeker niet gek te laten maken door onze voorzitter en kort voor de "top" laat ik hem even wegrijden en rij m'n eigen tempo. Balen is wel dat m'n fietscomputer, een oude die mijn goede maar defecte fietscomputer vervangt, bijzondere getallen laat zien. Bergop boven de 100 per uur enzo, da's een beetje vreemd en niet realistisch..... Een beetje manouvreren met de sensor levert geen verbetering op dus zal ik er vrede mee moeten hebben en vooral op gevoel moeten rijden. Na de Geulhemmerweg rijden we, eerst Rene en dan ik, een goed tempo in noordwestelijke richting. Een omgeving waar ik zelf op de fiets nog niet eerder was. Al snel sluiten ook andere liefhebbers zich in ons wiel aan want opnieuw laat Rene zien dat hij gedurende langere perioden een flink tempo op kop kan rijden. Ik trek er dan ook stevig profijt van! Zo denkt ook Jan van Teeffelen uit Amsterdam erover. Met startnummer 481 rijdt hij zijn eerste Amstel en dan maar meteen de 250 km. Maar hij blijkt als voormalig marathonloper ook een echte duursporter en kan dit naar later blijkt zeker aan want uiteindelijk legthij samen met Rene de volledige afstand af.

De heuvels die we eerst nemen zijn de Maasberg, een verlengde Rijzendeweg met antieke kasseien, de Adsteeg, een geasfalteerde en verlengde uitgave van Calfven en de Lange Raarberg. Die laatste is een eerste meetpunt en een plaats waar video-opnames worden gemaakt. Het thuisfront krijgt per SMS de gereden tijden door. Zo af en toe neem ik ook wat kopwerk van Rene over en dat voelt best goed aan. De week vooraf had ik enkel korte ritjes gereden en dat verliep door de vervelende, irritante, noordoostelijke wind in onze omgeving niet echt comfortabel. Maar vandaag voelen de benen voorlopig goed aan en ik ben optimistisch over het verder verloop op dat moment. En dus snellen we voort in de richting van Voerendaal/Simpelveld. Ik merk dat we steeds wat groepjes voorbijrijden die vervolgens achter ons aansluiten zodat we gedurende een redelijk aantal kilometers een grote groep liefhebbers  aanvoeren, soms als een lang lint. Vanaf de Wachelderberg (meen ik) krijg ik moeite om nog kort bij Rene aan te kunnen pikken als het omhoog gaat. Ik besluit mijn eigen tempo te rijden waardoor ik pas voor de 1e beklimming van de Fromberg weer aansluit bij Rene. Die weet dat ik de Fromberg graag opvreet en ook ditmaal spring ik meteen hard weg in de hoop snel te kunnen bijschakelen op een groter blad. Dat laat ik wijselijk achterwege omdat er toch beginnende protestsignalen uit mijn benen omhoog schieten. Kort voor de top van de Fromberg is weer een meetpunt met camera opgesteld en ik zie Rene alweer hard op me afkomen om hier als eerste over de mat te rijden. Ik trek nog even een extra sprintje en blijf hem voor ook omdat Rene mij de punten op "mijn berg" gunt....

Met z'n drieën rijden we de doorkomst door Valkenburg waar we ook Johnny de Bruijne voorbijrijden die daar samen met o.a. Noel Timmermans rijdt. Nog in Valkenburg wordt het ineens wel erg rustig met fietsers op de weg maar gelukkig bevestigen de routebordjes dat we nog goed zitten. Langs de oostkant van Maastricht rijden we naar de Bemelerberg, ook een heuvel die normaal wel redelijk groot te nemen valt. Toch voel ik de vermoeidheid een beetje toeslaan en besluit mezelf niet op te blazen.

We passeren plaatsjes als St. Geertruid, Cadier & Keer, Mheer en Eckelrade. Rene heb ik inmiddels laten lopen/rijden en ik rij definitief mijn eigen race. Ik ben Rene dankbaar voor het gangmaken gedurende de eerste 100 km maar ik moet nu zien dat ik mezelf niet opblaas en daar in het slechtste geval nog weken last van hou. De route leidt nu over delen waar je wel flink aan het klimmen bent maar waar niet is aangegeven dat er een beklimming is terwijl het stijgingspercentage over een langere afstand hoger is dan bijvoorbeeld eerder de Adsteeg en de Maasberg.

Op de 2e bevoorradingspost neem ik even flink wat te eten en te drinken maar rij snel weer verder in de richting van de Loorberg. Hoewel die berg mij nog lastig valt voel ik de kracht in de benen wat terugkeren. Ik rij van groepje naar groepje en voor zover er al wind staat steek ik me daar aan de juiste kant van het wiel voor me weg. De Gulperberg dalen we alleen maar af aan de steile kant met afdaling richting Partij. Daar splitsen de 200 en 250 km-routes en ik rij richting de Eijserbosweg. Als ik die nader zie ik een lang lint langzaam deze kuitenbijter oprijden. Aan de voet schakel ik meteen zo klein mogelijk en daardoor lukt het me om vooral veel renners voorbij te rijden en zelf niet voorbij gereden te worden en zo er iemand voorbij fietst gaat die ook wel erg hard voorbij. Ik voel me steeds sterker worden en met genoeg lucht en betere benen ga ik richting Hulsberg. Op de top van de Eijserbosweg zie ik in een flits Connie Halter met dochter Annet dus zal Rob hier ook wel rondfietsen. De Hulsberg levert me dit jaar geen problemen op maar bij de anderen zie ik de problemen toch wel toenemen als ik zo af en toe eens in iemand's gezicht kijk! Ook word ik ergens voorbijgereden door iemand die roept hoe ik aan zijn nummer komt. Inderdaad, nog iemand met nummer 962! Het is ene Koos Bex, eigenaar van een elektronicazaak ergens in den lande en mogelijk doordat hij lid is van een team met hetzelfde nummer gestart. Ik hoop ondertussen dat er daardoor maar geen problemen met tijdwaarneming, foto en video's optreden maar dat blijkt later niet het geval.

Op het moment dat ik ten tweede male de  Fromberg oprij, dat is dan na 185 km, zie ik dat ik nog maar net 7 uur op de fiets zit! Met alleen nog de Keutenberg en de Cauberg te gaan realiseer ik me dat ik voor mijn doen een toptijd ga rijden. Nooit eerder heb ik een tocht als deze met een gemiddelde van boven de 25 uitgereden en nu rij ik zelfs ruim 26 gemiddeld! Nog steeds voelen longen en benen goed aan dus de moraal wordt alleen maar beter. Het is een feestje op de Keutenberg met honderden toeschouwers die continu alle deelnemers staan aan te moedigen. Het hele stijle deel aan het begin is altijd lastig maar het 2e deel kan ik weer versnellen en gelukkig houden de afstappers goed rechts. Doordat het een fraaie dag is met weinig wind kan ik op het plateau na de Keutenberg weer aansluiten bij enkele andere deelnemers met een goed tempo zodat we snel richting Sibbe en uiteindelijk Valkenburg rijden! Na 7 uur en 23 minuten draai ik de Daalhemmerweg op en denk in deze snelle afdaling nog even terug aan een gevallen Beer die daar een paar jaar geleden tegen het asfalt smakte. Hoewel het druk is met fietsers aan de linkerkant en autoverkeer aan de rechterkant loopt alles perfect en op de driesprong waar je linksaf de Cauberg opdraait is het echt feest en kun je je voorstellen hoe dat een dag later tijdens de profkoers zal zijn! Ik schakel meteen weer klein en rij met gemak de Cauberg op en sluit met een eindsprintje deze tocht van 200 km af. Mijn eindtijd wordt uiteindelijk 7'29''35! Gemiddelde snelheid 26,8 km per uur, ik had dat echt niet voor mogelijk gehouden. Het gangmaken door Rene en de fraaie weersomstandigheden waren zeker in mijn voordeel maar met name mijn herstel in de laatste 60 km stemt me uitermate tevreden met het behalen van deze eerste mijlpaal in mijn voorbereidingen op de Marmotte!

Na de finish krijgen alle deelnemers een "vergulde" flesseopener van de hoofdsponsor als een medaille om de nek gehangen, chip wordt ingeleverd en in de feesttent waar het een drukte van belang is lever ik mijn kaderplaatje in. Tijdens het wachten op Rene sta ik naast een groepje liefhebbers waarvan er een duidelijk in woord de leiding heeft en waarvn het stemgeluid en spreektempo me bekend in de oren klinkt: ineens sta ik tegenover Rob Halter die ook vandaag weer met succes de 150 km volbracht in 7'35''. Niet gezien maar wel gereden heeft Jochem Nieuwdorp: 150 km in 6'48''. Rene meldt zich 1 uur en 3 kwartier (en 50 km) later aan de finish in een tijd van 9 uur en 9 minuten, gemiddelde snelheid 27,1 km/uur. Corne van Terheijden reed de 125 km in 5'24'', jongste zoon Davey had 5'18'' nodig.

Als we terugrijden naar de auto lukt het Rene en mij weer uit het zicht te verliezen maar uiteindelijk komen we elkaar op de parkeerplaats weer tegen en zijn om 21 uur weer terug in Bergen op Zoom.

Op naar de volgende mijlpaal: Tilff-Bastogne-Tilff op 1e pinksterdag 23 mei!

Reinier Goosens