Hoogstraten
Aan de voet van de 105 meter hoge kerktoren van Hoogstraten, ingebed in de vallei van het riviertje de Mark, ligt uw beginpunt. Deze blikvanger geeft aan, waar het belangrijkste aardbeien centrum van België ligt. Hij behoort bij de indrukwekkende in 1525 gebouwde gotische kerk Sint-Catharina. De kerk en het er naast liggende gemeentehuis uit 1530, zijn beide bouwwerken van Rombout Keldermans, inderdaad dezelfde bouwstijl en bouwer als van het Stadhuis van Middelburg. Het interieur van de Sint-Catharinakerk bevat een aantal waardevolle kunstobjecten waaronder glasramen, praalgraven, wandtapijten en koorbanken. Boven het altaar ziet u een reeks opvallende glasramen uit de 16e eeuw, die de zeven sacramenten voorstellen. Twee dagen per jaar, de eerste en tweede zondag na Pinksteren, staat Hoogstraten in het teken van de "Heilig-Bloedprocessie". Deze beide dagen verzamelen vele bedevaarders zich bij de kathedraal van het Heilig-Bloed, waar zij om 10.00 uur de hoogmis kunnen bijwonen. Vervolgens trekt er een processie door de straten van de Kempen stad.
Auteur: Complexintersection
Meer informatie
Gemeentecentrum

Nispen
Nispen is een oud dorp. In 1157 wordt het al vermeld onder de naam Nisipa. Het wordt genoemd in een oorkonde die een schenking van diverse goederen van Arnulfus de Brabander aan de abdij van Tongerlo bevestigde. De plaats was de zetel van de parochie Nispen, deze was onder meer uitgestrekt over de plaatsen Kalmthout, Essen, Nieuwmoer, Achterbroek, Wildert, Nispen, Roosendaal en Zegge. De plaatsnaam Nispen is waarschijnlijk ontleend aan de betekenis watertje door een laaggelegen land of in het water stekend land. Er wordt echter ook wel gezegd, dat het ontleend is aan de betekenis het heilzame water of het geneeskrachtige water. Iedere laatste zondag van augustus is in Nispen de jaarlijks terugkerende dorpsbraderie. In het dorp bevindt zich de Molen van Aerden, een beltmolen met een uniek zelfzwichtingssysteem. Deze molen heeft geen zeilen, maar kleppen op de wieken.
Auteur: Magny
Meer informatie
Dorp

De Bakkersmolen
De Bakkersmolen is een gezellige plek waar je aangenaam kan vertoeven. Er valt voor iedereen wel iets te beleven. Zo hebben we uiteraard onze stellingsmolen, maar ook een heus stoommuseum een bakkerij met bakkerswinkel en een taverne. Bekijk ook zeker het onderdeel voor groepen. In de zomermaanden kan je je uitleven tijdens een rit in ons stoomtreintje. Check wel steeds vooraf op deze website of de activiteit kan doorgaan, best voor je ons komt bezoeken.
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Windmolen

O.L.-Vrouw Hemelvaartkerk
Auteur: rik claudine
Kerk

Sint-Katharinakerk
De Sint-Katharinakerk is het derde hoogste kerkgebouw in België en een van de hoogste gebouwen in baksteen ter wereld. De toren is 105 meter hoog. De hoogste bakstenen toren is die van de Martinskirche in Landshut: 130,6 meter. De tweede hoogste bakstenen toren - en tevens de hoogste van België - is die van de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Brugge, met 122,3 meter.
De Sint-Katharinakerk wordt ook Lange Katrien genoemd. Het is een ontwerp van Rombout Keldermans, lid van de beroemde architectenfamilie Keldermans. Van Alkmaar over Utrecht en Middelburg, van Lier tot in Hoogstraten, van Zoutleeuw tot Tongerlo: overal bouwen de Keldermansen kerken en gebouwen in Brabantse gotiek. Monumenten die tot op de dag van vandaag bepalen hoe onze steden eruit zien. Denk maar aan de Antwerpse kathedraal, de Mechelse Sint-Romboutstoren, de stadhuizen van Gent en Leuven. Zelfs de gotische kathedraal van Salamanca.
Auteur: Dromos
Kerk

Van Gogh huis
Aan de Markt in Zundert, waar op 30 maart 1853 Vincent van Gogh werd geboren als zoon van Theodorus van Gogh en Anna-Cornelia Carbentus, heeft woningcorporatie Thuisvester in samenwerking met Stichting van Gogh en Zundert een prachtig museum gerealiseerd. Het Vincent van GoghHuis is op 12 september 2008 officieel geopend voor publiek. Je kunt in Zundert ook de van Gogh-wandeling lopen die je langs plekjes brengt waar van Gogh zijn schildersezel plaatste. Er start ook een van Gogh-fietsroute. Meer informatie vind je in het VVV-kantoor aan de Molenstraat. http://www.vangoghhuis.com/
Auteur: Blauwkruikje
Huis

Sint-Jan Evangelist
Het begijnhof van Hoogstraten ontstond vermoedelijk rond 1380 en kende een grote bloei in de 17de eeuw met op zijn hoogtepunt 160 begijntjes. Het laatste begijntje verliet het begijnhof in 1972. Een eerste kapel werd opgericht in 1381. In de loop van de 17de eeuw werd deze kapel vervangen door de huidige, barokke kerk. In de barokke voorgevel zie je onder meer een nis met vuurpotten en een fronton waarin eind 15de eeuw een houten beeld van Moeder Gods met Kind werd geplaatst. Boven de deur zie je een uitgesneden bord met engelenkopjes en chronogram "eXtrVItVr DoMUs eXCeLsI (1687)". In de nissen staan beelden van de Heilige Petrus en de Heilige Joanna van Valois. Bemerk ook de cartouches met de opschriften: "Mijn huis is een huis des gebeds" (Math. 21, 13) en "Wie vraagt zal verkrijgen" (Math. 7, 8).
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

van GoghHuis
Aan de Markt in Zundert, waar op 30 maart 1853 Vincent van Gogh werd geboren als zoon van Theodorus van Gogh en Anna-Cornelia Carbentus, heeft woningcorporatie Thuisvester in samenwerking met Stichting van Gogh en Zundert een prachtig museum gerealiseerd. Het Vincent van GoghHuis is op 12 september 2008 officieel geopend voor publiek.
U kunt in Zundert ook de van Gogh-wandeling lopen die u langs plekjes brengt waar van Gogh zijn schildersezel plaatste. Er start ook een van Gogh-fietsroute.
Meer informatie vindt u in het VVV-kantoor aan de Molenstraat.
http://www.vangoghhuis.com/
Auteur: Blauwkruikje
Geboorteplaats

Molen van Aerden
De Molen van Aerden is een windmolen van het type beltmolen. De molen bevindt zich in het Noord-Brabantse Nispen .De molen is gebouwd in 1850 en werd gebruikt als korenmolen. Opdrachtgever voor de bouw was Johannes van de Weijgert, die de molen vier jaar later verkocht aan Johannes Ludovicus Aerden uit Wouw. Hij was een zoon van Jacobus Aerden die niet alleen eigenaar was van molen De Arend aldaar, maar ook van de molen in Essen-Hoek. Om minder afhankelijk te zijn van de wind werd in 1883 een stoommachine geplaatst en in 1903 een petroleummotor. In 1918 kreeg de molen aansluiting op het elektriciteitsnet. Toch werd ook op de wind gemalen: in 1936 installeerde molenmaker Marinus van Riet zijn systeem van zelfzwichting, het van Riet-systeem, op beide roeden.
Auteur: Wikipedia
Molen

Minderhout
Minderhout is een dorp in de Belgische provincie Antwerpen en een deelgemeente van de stad Hoogstraten. Minderhout was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.De naam Minderhout verwijst dan ook vermoedelijk naar een gebied dat beduidend minder bebost was dan elders in de omgeving.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Loenhout
Loenhout is een dorp en deelgemeente van de gemeente Wuustwezel in de Belgische provincie Antwerpen. Het ligt tegen de grens met Nederland. Loenhout was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.Loenhout bestond uit twee heerlijkheden: Loenhout en Poppendonk, die respectievelijk een achterleen van Hoogstraten en een leen van de Hertog van Brabant waren. Beide heerlijkheden hadden tot in de 16e eeuw dezelfde heer. Heren waren vanaf de 16e eeuw leden van de families Van der Marck en De Ligne en daarna nog diverse andere families.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Bakkersmolen
De Bakkersmolen in het dorp Wildert in de Belgische gemeente Essen is een in 1980-81 gebouwd museumcomplex bestaande uit een aantal stoommachines, een windmolen, een bakkerij met hout gestookte bakoven en een taverne. De officiële inhuldiging vond op 8 mei 1981 plaats. Het complex werd gebouwd in opdracht van bakker Frans Demedts die eerder zowel de Stenen Molen te Brecht als de Buitenmolen te Berendrecht had geprobeerd te kopen. In Wildert kocht hij een twee eeuwen oude hoeve aan, en 1980 werd een bouwvergunning voor een nieuw te bouwen molen verleend door de gemeente Essen. De windmolen is getekend door architect Lou Jansen uit Turnhout. Het metselwerk werd uitgevoerd door J. van den Bleeken. De molenmakers Jos en Jan Adriaens uit Weert waren verantwoordelijk voor het draaiende werk in de molen.
Molen

Begijnhof Hoogstraten
Het begijnhof van Hoogstraten bestaat uit 36 huisjes, een schuur en een barokke driebeukige begijnhofkerk, toegewijd aan Sint-Jan-de-Evangelist.
Een eerste vermelding van het begijnhof vinden we in een akte van 1380. Toen gaf Jan V van Cuijk de grond waar het begijnhof op stond aan de begijnen. Hij vermelde in de akte dat ze de grond al een tijdje in pacht hadden van zijn voorvaders.
Begijnhof

Bevrijdingsmonument Huijbergen
Het monument 'Bevrijding' in Huijbergen (gemeente Woensdrecht) is een gedenksteen.
De natuurstenen kern van het monument stelt het dorp Huijbergen voor. Daarop bevinden zich twee gestileerde handen van brons, die het wapen van de gemeente vasthouden.
De tekst op het monument luidt:
'BEVRIJDING VREDE'.
Ook staan de namen van een aantal oorlogsslachtoffers op de gedenksteen vermeld.
Symboliek
Het monument staat symbool voor het verzet, de bevrijding en de wederopbouw van Huijbergen.
Locatie
Het monument is geplaatst bij de R.K. kerk op het Canadaplein in Huijbergen (gemeente Woensdrecht).
Auteur: Wim Blankers
Monument

De Zoom
De Zoom is een voormalige turfvaart in de Nederlandse provincie Noord-Brabant, nabij Bergen op Zoom. Tegenwoordig is De Zoom alleen nog van belang voor de waterhuishouding en als ecologische verbindingszone.
De Zoom is 13,5 kilometer lang en ontspringt in België als Oude Moervaart aan de noordkant van de Kalmthoutse Heide, in het veengebied De Nol, en stroomt als Spillebeek ten westen van Essen naar de Nederlandse grens. In Nederland stroomt zij als De Zoom langs Wouwse Plantage en mondt uit in de Theodorushaven in Bergen op Zoom.
Op 17 september 1529 werd tijdens een overleg van Jan III van Glymes met nijverheidslieden besloten de Moervaart uit te breiden naar Essen onder de belofte dat deze turf zou afnemen. Vijfhonderd mannen werden ingezet voor de werkzaamheden. De loop rondom de stad werd in 1530 verlegd naar de noordelijke gracht (Noordvest) en het havenkanaal waar een anthoofd werd aangelegd. De werkzaamheden aan de vaart duurde tot 1580.
Waterlinie
In de periode 1583-1610 verviel de functie als turfvaart omdat de vervening stil lag door oorlogshandelingen in de omgeving. De Zoom kreeg vervolgens een belangrijke functie in de West-Brabantse waterlinie (voltooid in 1628). Deze verdedigde de omgeving van Bergen op Zoom door inundatie.
Auteur: Wim Blankers
Kanaal

Watertoren
De watertoren van Bergen op Zoom is in 1899 gebouwd naar ontwerp van D. de Leeuw. Deze architect heeft meer watertorens in Nederland gebouwd, maar de Bergse toren is een van de weinige in Noord-Brabant. De torenconstructie is van dragend bakstenen metselwerk. De gedenksteen in de gevel meldt dat de eerste steen is gelegd door de vijf jaar oude "jongejuffrouw" Constance Hulshof, op 14 september 1899. In tegenstelling tot veel andere watertorens in West Brabant heeft de Bergse watertoren het oorlogsgeweld van najaar 1944 heelhuids weten te doorstaan.
Auteur: Wim Blankers

Sint Gertrudiskapel
In 1987 bestond Bergen op Zoom als stad 700 jaar. In dat jaar namen enkele Bergenaren het initiatief tot de bouw van de Sint Gertrudiskapel aan de Binnenschelde. De huidige kapel is een herinnering aan een oude kapel, die in de Middeleeuwen ter ere van Sint Gertrudis even ten zuiden van Bergen op Zoom werd gebouwd.
Volgens een oude legende zou de zoetwaterbron op de oever van de Schelde bij Bergen op Zoom ontsprongen zijn, doordat Sint Gertrudis ter plekke haar abdissestaf in het zand zou hebben gestoken tijdens haar bezoek aan deze streek.
In de nabijheid van de huidige kapel waren vroeger De Geertruidsbronne (met kapel) en de stadsfontein.
Er waren dus twee bronnen.
Tegenwoordig slijt de oorspronkelijke stadsfontein een bijna onzichtbaar bestaan aan de voet van de Olof Palme brug.
Noot: aan de voet van de Brabantse wal zijn talrijke natuurlijke bronnen, gevoed door opwellend zoet grondwater.
Kapel

Achtmaal
Achtmaal is een dorp in de gemeente Zundert in de provincie Noord-Brabant.
Een beroemde inwoonster van Achtmaal was Henriette Roland Holst, een socialiste en dichteres die van 1918-1952 op het landgoed Oude Buisse Heide heeft gewoond en dit in 1945 aan de Vereniging Natuurmonumenten schonk.
De Sint-Corneliuskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Pastoor de Bakkerstraat in Achtmaal.
De Heilige Corneliuskerk is gebouwd in 1863.
Hij is ontworpen door P. Soffers. In 1923-1924 werd de kerk uitgebreid.
Het is een driebeukige kruiskerk. De kerk heeft een vierkante kerktoren met achtzijdige spits.
Dorp

De Klot
De benaming 'de Klot' verwijst naar een klomp, een kluit veen of turf. Tussen de jaren 1250 en 1750 werd hier op haast industriële schaal turf ontgonnen.
De turf werd afgevoerd naar Roosendaal, Bergen-op-Zoom, Antwerpen.
Verder tonen plannen uit de Eerste Wereldoorlog dat ter hoogte van de toren ook de Doodendraad liep.
In het kader van de vele herdenkingen is ook een reconstructie van deze draad aan de voet van de toren te bewonderen.
De foto met de witte Klot is nog een oude foto, de toren is in 2024 vernieuwd.
Uitzichttoren

Zoomland
Zoomland is een landgoed en natuurgebied ten oosten van Bergen op Zoom. Het is 308 ha groot en eigendom van Stichting Brabants Landschap. Het landgoed is ontstaan uit vier kleinere landgoederen op de Brabantse Wal, die omstreeks 1700 werden gesticht door Bergse notabelen. Het betrof de landgoederen: Weltevreden of Klein Gemini, Groot Gemini, Goeree of Hengstmere, en 's-Heeren Plantage. Van al deze landgoederen zijn nog overblijfselen aan te treffen in de vorm van lanen, eikenhakhout, houtwallen en grachten. Veel later is er naaldhout aangeplant. In het bos liggen nog enkele heideveldjes, weiden en akkers. De oude laanbomen herbergen holenbroeders als boomklever en bosuil. Ook huizen er vleermuiskolonies.
Natuurgebied

Wouwse Plantage
Het bosgebied Wouwse Plantage is een wereld van wandelgebieden met bossen en heidevelden. Het zijn de eiken-, beuken- en zware dennenluchten, die uw neusgaten hier binnenstromen.
Auteur: gpscyclingtour
Bos

Henriettes wandeling
De Oude Buissche Heide in West-Brabant is in het leven van Henriëtte Roland Holst van grote betekenis geweest. Ze schreef er vele dichtbundels, biografieën en politieke boeken en ontving er beroemde schrijvers en politici. Natuurmonumenten heeft op het landgoed een wandelroute uitgezet. Aan de hand van haar gedichten en een routebeschrijving komt het landgoed uit haar tijd voor de wandelaar weer tot leven.
Auteur: Toineke
Wandelroute

Finish
POI

De Kluis
Eetcafé 'De Kluis' opende haar deuren op 7 april 2006. Na meer dan 5 maanden klussen aan het voormalige bankgebouw, kwam er langzaam maar zeker een mooi eetcafé met cafetaria tevoorschijn. Een groot terras aan de voorzijde biedt plaats aan meer dan 60 personen.
'De Kluis' heeft haar naam te danken aan het feit dat het gebouw tot een aantal jaren geleden de functie had als de Rabobank van Ulicoten. In het restaurant dat plaats biedt aan ongeveer 60 personen, kunt u terecht voor de lunch (tot 18.00 uur) of een heerlijk diner bereid door onze kokkin Anke.
Bij Anita van Tilburg, tevens ook de eigenaresse van 'De Kluis', kunt u terecht als het over afspraken en evenementen gaat. Ook feesten en partijen behoren tot de mogelijkheden.
Anita is altijd aanwezig in de zaak.
Het personeel van Eetcafé 'De Kluis' wenst u smakelijk eten.
Auteur: shadow68
Restaurant

Mark
Dit kronkelende, idyllische riviertje ontspringt in Merksplas. Het kabbelende beekje groeit voorbij Breda uit tot een brede rivier. De Markvallei is een van de drie locaties in Vlaanderen waar de grote pimpernel groeit. In augustus en september kleurt de vallei prachtig bordeauxrood. Op het einde van het fietspad langs de rivier kun je even uitblazen bij een ‘poosplaats’, een grote zwerfkei met daarop een ode aan de Markvallei door dichter Marc Pairon. De gerestaureerde Laermolen is nog zo´n stemmig plekje bij de Mark.
Auteur: Toerisme Provincie Antwerpen
Markt

Uitkijktoren Kraaijenberg
Uitkijktoren bij bezoekerscentrum "Kraaijenberg" van Brabants Landschap.
De uitkijktoren staat op de rand van de Brabantse Wal en biedt uitzicht op het Markiezaatsmeer, Bergen op Zoom en Woensdrecht.
Nabij de Kraaijenberg is een parkeerplaats.
Uitzichttoren

Sint-Bernarduskapel
De Bernarduskapel bevindt zich op anderhalve kilometer van de kerk, aan het einde van de Bosstraat. Het is een prachtige plek. Misschien is Ulicoten daar wel op zijn mooist, mede dankzij de inzet van de vaste vrijwilligers die de kapel en de omgeving onderhouden. Door zijn stijl, eenvoud en omgeving nodigt de kapel elke bezoeker uit tot stilte en gebed. Voor veel mensen is het een rustplaats. Een plekje voor bezinning. Om even een kaarsje aan te steken. Aan deze plaats is ook een rijke geschiedenis verbonden. Op 2 juli 1648 werd in het centrum van Ulicoten de toenmalige kapel (een kerk sinds 1803) door calvinisten in beslag genomen. De Ulicotenaren moesten voortaan in Baarle naar de mis. In 1654 vond men een oplossing dichterbij, aan de Bollekens. Aert Adriaen Clerckx gaf namelijk een stuk grond in erfpacht aan de kapel van Ulicoten. Dat perceel lag juist over de grens op het grondgebied van Meerle, dus in de Spaanse Nederlanden. Op 31 oktober 1654 gaf de bisschop toestemming tot het bouwen van een kapel en op 20 maart 1655 werd ze ingezegend. De grenskapel werd gedragen door een eikenhouten balkenskelet. De muren waren van takkenbossen, met leem besmeerd. Het rieten dak was bedekt met gedorst stro en heideplaggen. De vloer was van steen. Het interieur bestond uit een houten altaar met een losse altaarsteen, een schilderij, het beeld van St.-Bernardus, een preekstoel, een biechtstoel, een kelk en een wijwateremmer met kwast. In een huisje ernaast woonde de koster. Bij de kapel werd ook les gegeven en er werden huizen gebouwd om pelgrims op te vangen. Na de Franse inval in 1794 werd de grenskapel gesloten en de oude kapel in de dorpskom van Ulicoten opnieuw voor de katholieke eredienst in gebruik genomen. De grenskapel, in 1781 nog vergroot, werd afgebroken. Na bijna anderhalve eeuw keerde de rust weer aan de Bollekens en deed de natuur haar werk.
Dankkapel (1945-heden)
Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog krijgt het verhaal een nieuwe wending. Na de bevrijding kon worden gestart met de wederopbouw, maar eerst werd een gezamenlijke belofte nagekomen: de oprichting van een kapel ter ere van St.-Bernardus op de plaats van de vroegere grenskapel. Toestemmingen door de kerkelijke overheden werden vlot verleend. Onder architectuur van Jan Oomen uit Oosterhout werd tussen mei en augustus 1945 van het puin van de vernielde kerk een kapel gebouwd. Volgens de notulen van de vergadering van het kerkbestuur op 31 mei 1945 werd de opdracht uitbesteed aan A. Havermans. Het metselwerk werd uitgevoerd door Alfons van
Tongerloo uit Meerle en het timmerwerk door H. de Kort. De mensa van het altaar was een geschenk van Jos van Gool uit Baarle-Nassau. Het Bernardusbeeld (een kopie van het oude beeld) is een kunstwerk van pater G. Kamerbeek. Op 20 augustus 1945 kon pastoor van Steen, geholpen door zijn parochianen, de nieuwe kapel inzegenen. Omdat die op Belgische grond staat, moest door zijne eminentie de Kardinaal-Aartsbisschop van Mechelen de toestemming worden gegeven om er jaarlijks een H. Eucharistie te celebreren.
Bij het 50-jarig bestaan van de kapel werd de restauratie van het houtwerk gerealiseerd door de nabestaanden van Fons van Tongerloo, met medewerking van enkele vrijwilligers.
Kruisweg
In 1949 werden in het bos van de familie Rijvers de veertien staties van een kruisweg geplaatst. De kruisweg in terracotta is van Matthieu Doesborg en werd vervaardigd door Tiglia in Tegelen. De staties werden veelal geschonken door de ouders van jongens die in Indië hun dienstplicht vervulden. Zij hoopten op een behouden thuiskomst van hun zonen.
In het jaar 2000 zijn de staties gerestaureerd en van kapelletjes voorzien door Jan Boeren. Toen is de vernieuwde kruisweg plechtig ingezegend door pastoor Maickel Prasing, in het bijzijn van vele familieleden, oud-strijders en belangstellenden.
Sindsdien wordt jaarlijks op dinsdagochtend in het Bernardusoctaaf de kruisweg bij de kapel gebeden.
Auteur: Hermans Cor Meerle
Kapel

Stedelijk Museum Hoogstraten
Het Stedelijk Museum van Hoogstraten is gelegen op één van de mooiste begijnhoven van Vlaanderen. Het begijnhof van Hoogstraten ontstond in de 14de eeuw en is UNESCO-werelderfgoed. In de vaste opstelling wordt de Hoogstraatse stadsgeschiedenis en de prehistorie gepresenteerd. Jaarlijks worden vier tijdelijke tentoonstellingen georganiseerd rond kunst en erfgoed.
Auteur: VisitHoogstraten
Museum

Nieuw route van Tc de Markies die minder geschikt is voor de volgbus omdt we een aantal keer over fietspaden rijden. Mooie afwisselende route die voor een groot gedeelte door Belgie gaat.